Transgressing male boundaries: The poetic works of Anne Finch

Winchilsea Kontesi Anne Finch, on yedinci yüzyıl sonları ve on sekizinci yüzyıl başları arasındaki dönemde yaşamış üretken bir yazardır. Pek çok konuda farklı edebi türlerde eserler vermiş olmasına rağmen, daha çok manzum eserleriyle ön plana çıkmaktadır. Manzum eserlerinde dönemin siyasi ve sosyal konularını sıklıkla ele alır fakat temel kaygısı kadının toplumdaki, özellikle de edebiyat geleneğindeki ikincil konumunu eleştirmektir. Toplumun ayrıcalıklı bir sınıfından gelmesine rağmen, sosyal sınıf farkı gözetmeksizin kadınların sorunlarını dile getirmiştir. Ayrıca şiirlerinde kadının toplumdaki ikincil konumuna yönelik eleştirileri, kadın şairin şiir geleneğindeki konumuna yönelik eleştirileriyle iç içedir. Finch ayrıca toplumsal cinsiyet yoluyla kadına biçilen ve özellikle onu sanatta ve toplumda ikincil konuma iten cinsiyet rollerini de eleştirmektedir. Dönemin diğer kadın şairleri şiirlerinde benzer konuları işlemiş olsa da, Finch'i özgün kılan onun bu eleştirileri yöneltme şekli ve şiir tekniğidir. Bu sebeple, bu çalışmanın temel amacı Finch'in şiir tekniğini ve biçemini bu konular çerçevesinde incelemek ve tartışmaktır. Finch manzum eserlerinde kadını sessiz kılan mitlerin kullanımını eleştirmektedir. Bu nedenle birinci bölümde Finch'in bu mitleri nasıl gözden geçirdiği ve düzelttiği ele alınmaktadır. Mitolojik karakterleri konu ettiği şiirlerinde Finch, kadını mecazi anlamda dar kalıplara hapseden mitleri yeniden yorumlamayı amaçlamaktadır. İkinci bölümde, Finch'in fabllarında uyguladığı eleştirel yaklaşım tartışılmaktadır. Yazar, La Fontaine fabllarındaki erkek karakterleri dişi olarak cinsiyetlendirerek fabllara kadın bakış açısı getirmektedir. Fabllarında güçlü kadın ve zayıf erkek karakterler ekleyerek toplumsal cinsiyet normlarına meydan okumaktadır. Ayrıca La Fontaine fabllarını döneminin sosyal ve siyasi olaylarına uyarlamakta ve böylelikle İngiliz fabl geleneğinin gelişimine de katkı sağlamaktadır. Üçüncü bölümde Finch'in doğa unsurlarını mecazi olarak nasıl ele aldığı tartışılmaktadır. Doğa şiirlerinde Finch bu unsurlara yeni mecazi anlamlar yükleyerek kadın şairin şiir geleneği içerisindeki durumunu gözler önüne sermektedir. Pastoral şiirlerde görülen gölge imgesini kadın şairin hiçbir kısıtlama olmaksızın sesini yükseltebildiği dişil bir alan haline dönüştürmekte ve böylelikle kadın şairin şiirsel alanı sorununa çözüm getirmektedir. Ayrıca kadın şair ve kuş figürü arasında bir ilişki kurmakta ve kadın şair için özgürlüğün önemini tartışmaktadır. Manzum eserlerinde, özellikle de doğa şiirlerinde, Finch kadının şiir geleneğinin dışında bırakılmasına içerlemez, daha ziyade memnun görünür çünkü o bu durumun kadın şairin geleneğin kısıtlayıcı kurallarına maruz kalmaksızın kendini özgürce ifade edebilmesini sağladığına inanır. Manzum eserlerin kapsamlı bir incelemesinden sonra, tüm kısıtlamalara rağmen Finch'in bir kadın şair olarak nasıl sesini yükselttiği ve mecazi anlamda şiir geleneğinde şimdiye kadar kadını sessiz kılan ve böylece dışlayan mitlere, edebi türlere ve geleneklere nasıl yeni bakış açıları getiren "davetsiz bir misafir" olduğu ortaya konulmaktadır.