Erken dönem uyumsuz şemaların, kişilerarası ilişki tarzları ve evlilik uyumu ile ilişkisinin incelenmesi

Şema, günlük hayatta birçok karmaşık olay karşısında kişinin deneyimlerini kalıplaştırdığı durumları ifade etmektedir. Kişinin erken dönemde temel ihtiyaçlarından mahrum edilmesi, uyumsuz şemalar oluşturabilmektedir. Kişinin hayatında önemli bir yeri olan evlilik kurumu da bu uyumsuz şemalardan etkilenmektedir. Evliliğin toplumun en önemli birimi olan aileyi oluşturması sebebiyle sağlıklı ve mutlu bir evlilik ancak uyum ile sağlanabilmektedir. Bu çalışmada, evli bireylerde erken dönem uyumsuz şemalar ile evlilik uyumu ve kişilerarası ilişki tarzı arasındaki ilişki araştırılmıştır. Erken dönem uyumsuz şemaların, evlilik uyumu ve kişilerarası ilişki tarzı; cinsiyet, evlenilen yaş, eğitim düzeyi, yaşadıkları şehrin büyük veya küçük olması, evlilik süresi, evlilik öncesi tanışıklık süresi, çocuk sayısı ve gelir düzeyi değişkenleriyle ilişkisi incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi; İstanbul, Ankara, İzmir, Kütahya, Tokat ve Amasya illerinde ikamet eden evli 367 kişiden oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak; "Demografik Bilgi Formu", "Young Şema Ölçeği Kısa Form-3 (YŞÖ-KF3)", "Evlilik Uyum Ölçeği (EUÖ)", "Kişiler Arası İlişki Tarzı Ölçeği" kullanılmıştır. Yapılan analizler sonrasında ulaşılan bulgulara göre kişiler arası ilişki tarzında besleyici tarzın; zedelenmiş sınırlar şema alanını, diğer yönelimlilik ve aşırı uyarılmayı ve baskılamayı yordadığı sonucuna ulaşılmıştır.