Erken evre diyabetik nefropatinin bold MRG, difüzyon tensör görüntüleme ve difüzyon ağırlıklı görüntüleme ile değerlendirilmesi

Amaç: Bu prospektif çalışmanın amacı, erken evre diyabetik nefropatinin değerlendirilmesinde kontrastsız MRG (Manyetik Rezonans Görüntüleme) yöntemlerinden BOLD (Blood Oxygenation Level Dependent) MRG, Difüzyon tensör görüntüleme (DTG) ve Difüzyon ağırlıklı görüntüleme (DAG) sekanslarının etkinliğinin araştırılmasıdır. Gereç ve yöntem: 53 tip 2 Diyabetes Mellitus (DM) tanılı hasta (28 kadın, 25 erkek) ve 31 sağlıklı gönüllü (19 kadın, 12 erkek) prospektif olarak çalışmaya dahil edildi. Hastalar albuminüri düzeylerine göre 32'si (17 kadın, 15 erkek) normoalbuminüri ve 21'i (11 kadın, 10 erkek) mikroalbuminüri olmak üzere iki gruba ayrıldı. 3 Tesla MRG cihazı ile böbrekler koronal planda BOLD MRG, DTG ve DAG sekanslarıyla değerlendirildi. Her iki böbreğin üst pol, orta kesim ve alt pol korteks ve medullasına ''region of interest'' (ROİ) yerleştirerek BOLD MRG'de R2*, DTG'de fraksiyonel anizotropi (FA), DAG'da apperent diffusion coefficient (ADC) değeri ölçüldü. İki grup karşılaştırmalarında Independent-Samples Mann-Whitney U Test, ikiden fazla grup arasındaki karşılaştırmalarda Independent-Samples Kruskal-Wallis Test ve Bonferronni düzeltmeli Dunn's Post Hoc testi kullanıldı. Normoalbuminürik ve mikroalbuminürik diyabetik nefropati (DN) varlığının tahmini için ROC (receiver operating characretistics) analizi kullanıldı ve kesim değerleri bulundu. İstatistik anlamlılık sınır değeri olarak p<0,05 kabul edildi. Bulgular: Renal korteks FA değeri normoalbuminüri grubunda sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı derecede yüksek (p=0,009), mikroalbuminüri grubuna göre ise anlamlı derecede düşüktü (p=0,033). Renal korteks ADC değeri ise normoalbuminüri grubunda sağlıklı kontrol grubuna göre anlamlı derecede düşüktü (p=0,018). Normoalbuminüri grubu tahmininde renal korteks FA değerinin özgüllüğü % 74,2, duyarlılığı % 59,4 (EAA 0,712, kesim değeri >0,320) (p=0.001), renal korteks ADC değerinin özgüllüğü % 96,8, duyarlılığı % 34,4 (EAA 0,706, kesim değeri ≤1,693) (p=0.002); mikroalbuminüri grubu tahmininde renal korteks ADC değerinin özgüllüğü % 61,3, duyarlılığı % 71,4 (EAA 0,673, kesim değeri ≤1,775) (p=0,025) bulundu. Sonuç: Noninvaziv, kontrastsız bir yöntem olan DTG ve DAG sekanslarında ölçülen renal korteks FA ve ADC değerlerinin erken evre DN'nin değerlendirilmesinde rol oynayabileceği düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Diyabetik nefropati, BOLD MRG, Difüzyon Tensör Görüntüleme, Difüzyon Ağırlıklı Görüntüleme, FA, ADC, R2*.