Eski Anadolu Türkçesinde zarf

Bu çalışmada Eski Anadolu Türkçesinde yazılmış olan metinlerde zarf konusu incelenmiştir. Çalışmada incelenen eserler: Ahmed Fakih Kitābu Evsāfı Mesācidi'ş-Şerife, Yûnus Emre Dîvân, Aşık Paşa Garib-nâme, Âşık Paşazade Tevârîh-i Âli Osmân, Dede Korkut, Şeyhî Husrev ü Şîrin, Mes'ud Bin Ahmed Süheyl ü Nev-bahâr, Şeyhoğlu Sadre'd-dîn Mustafâ Marzubân-nâme olmak üzere toplamda sekiz manzum ve mensur eserdir. Bu çalışmada, Zeynep Korkmaz'ın Türkiye Türkçesi Grameri Şekil Bilgisi adlı eserinde zarfları ele aldığı yöntem baz alınarak üç başlıkta zarflar ele alınmıştır. Bunlar: 1. Kökenleri Bakımından Zarflar 2. Yapıları Bakımından Zarflar 3. İşlevleri Bakımından Zarflardır. Çalışmada incelenen manzum ve mensur eserlerde zarf örnekleri tespit edilerek bu başlıklar altında ele alınıp yazılmıştır. Metin merkezli bu çalışma üç ana bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümünde Eski Anadolu Türkçesi hakkında bilgi verilmiş, dönemin dil ve ses özelliklerine yer verilmiştir. İkinci bölümde tezimizin asıl konusu olan zarflar hakkında araştırmacıların görüşlerine ve zarfların özelliklerine yer verilmiştir. Üçüncü bölümünde üç temel başlıkta ele alınan zarflar Eski Anadolu Türkçesine ait manzum ve mensur eserler taranarak elde edilen örneklerle desteklenip açıklanmıştır. Taranılan bu eserlerden yola çıkılarak elde edilen verilerde sonuç bölümünde sunulmuştur.