Factors influencing dyadic interaction in paired speaking tests: Proficiency and familiarity

Bu çalışma aşinalık ve dil yeterliliği faktörlerinin İngilizceyi yabancı dil olarak öğrenen öğrencilerin, eşli konuşma sınavlarında kullandıkları etkileşimsel kaynaklar (yani; konuşma sırası, konu yönetimi, düzeltme yapma ve görev yönetimi) ve ortaya çıkan etkileşim modelleri (yani; işbirlikçi, parallel, asimetrik ve karma) üzerindeki rolünü incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışma Türkiye'deki bir devlet üniversitesinde, yeterlilik seviyelerine göre sözlü konuşma sınavında düşük-düşük, yüksek-yüksek ve düşük-yüksek olarak eşleşmiş olan 100 öğrenci ve birbirine aşina ve yabancı olarak eşleşmiş 36 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcıları düşük-düşük, yüksek-yüksek ve düşük-yüksek gruplarına yerleştirmek için onların konuşma, yazma ve dinleme becerileri ile kelime ve dilbilgisi bilgilerini ölçen yeterlilik sınavındaki notları yanı sıra sözlü konuşma sınavında aldıkları notlar dikkate alınmıştır. Düşük-düşük ve yüksek-yüksek grupları için 15'er çift seçilirken, düşük-yüksek grubu için 20 çift seçilmiştir. Sonrasında toplam 100 (50 çift) öğrenciye konuşma sınavında partner oldukları kişiyle bir yakınlığı olup olmadığı sorulmuştur ve 9 çiftin birbirlerini tanıdığı görülmüştür. Bu seçilmiş olan 9 aşina çiftle karşılaştırmak üzere birbirini tanımayan 9 çift daha seçilmiştir. Toplamda 50 video araştırmacı tarafından dinlenmiş ve Jefferson (2004) 'ın tavsiye etmiş olduğu semboller dikkate alınarak konuşmalar yazıya dökülmüştür. Daha sonra, yazıya dökülmüş olan konuşmalar etkileşimsel kaynakları belirlemek üzere analiz edilmiştir. Bunu takiben, araştırmacı etkileşim modellerini tanımlayabilmek adına bir önceki aşamada belirlenmiş olan etkileşimsel kaynaklardan yararlanmıştır. Çalışmanın sonuçları farklı iki seviyedeki öğrenciyi eşleştirmenin yüksek seviyedeki öğrenciler için konu yönetimi, görev yönetimi ve düzeltme yapma kaynakları açısından dezavantajlı olduğunu göstermiştir. Bunun aksine, düşük seviyedeki öğrenciler için bu durum özellikle konu ve görev yönetimi açısından avantajlı bir duruma dönüşmektedir, fakat düşük seviyedeki öğrenciler de yüksek seviyede bir öğrenciyle eşleştiklerinde konuşma sırası açısından dezavantajlı durumdadırlar. Dahası, yüksek-yüksek olarak eşleşmiş öğrenciler en olumlu model olan işbirlikçi etkileşim modelini oluştururlarken, düşük-düşük olarak eşleşmiş öğrenciler paralel bir etkileşim modeli sergilemektedirler. Öte yandan, yüksek-düşük olarak eşleşmiş çiftler, yüksek seviyede olanların baskın olması sebebiyle, asimetrik bir etkileşim modeli oluştururlar. Ayrıca sonuçlar birbirini tanımayan iki öğrenciyi eşleştirmenin daha avantajlı olduğunu öne sürmektedir çünkü birbirini tanımayan öğrenciler sınav esnasında işbirliği içinde çalışırlarken, birbirine aşina olan çiftlerde konuşmacılardan birinin daha baskın olduğu ve bu sebeple asimetrik bir etkileşim modeli oluşturdukları gözlemlenmiştir. Bu bulgular konuşma sınavı hazırlayanlar için eşli konuşma sınavlarındaki eşleştirme sistemi hakkında iç görü sağlamaktadır.