Searching for power-sharing arrangements in the resolution of ethnic conflicts: The case of Kurdish conflict in Turkey

Bu çalışma, karışık metot ve çoklu veri kaynaklarından –öncelikli olarak 3 ülke genelinde uygulanmış kamuoyu anketi ve 113 siyasi seçkin ile gerçekleştirilmiş yarı yapılandırılmış görüşme - istifade ederek, Kürt sorunu bağlamında güç paylaşımı perspektifini incelemektedir. Çalışma, seçkin ve kitle düzeylerinde iki temel soru setini incelemektedir: Çok-etnili bir ülkede, kim(ler) ve ne ölçüde güç paylaşımı düzenlemelerini destekler? Hangi faktörler etnik grup mensuplarının ve etnik siyasi elitlerin güç paylaşımı düzenlemelerine yönelik desteğini açıklayabilir? Bu çalışma, hem elit hem kitle düzeyinde Türk ve Kürtlerin, güç paylaşımına dair anlayışlarının ve çıkar hesaplamalarının uzlaşmaz olduğunu göstermektedir. Kitle düzeyinde, çoklu regresyon analizleri sonuçları, Göreli Mahrumiyet Teorisi'nin temel savlarını desteklerken, "Müslüman Kardeşlik" ve etnik çatışmaların çözümünde sosyo-ekonomik yaklaşımların savlarının aksini kanıtlamaktadır. Elit düzeyinde, Kürt elitleri kendi içlerindeki çıkar çatışmaları nedeniyle güç paylaşımına bakışları açısından bölünmüş durumdadırlar. Bu noktadan hareketle, bu çalışma, güç paylaşımı teorisinin tekil aktör varsayımını sorgulayarak, etnik gruplara güç devrinin yerel düzlemde kazananlar ve kaybedenler oluşturduğunu ve böylece grup-içi bölünmelere yol açtığını savunmaktadır. Bu tez, bir çatışma-yönetimi bağlamında güç paylaşımına iki-eksenli bir yeniden formülleştirme önermektedir: Merkezi hükümet ve çevresel gruplar arasındaki güç ilişkisini revize eden dikey güç paylaştırma ve aynı etnik çevresel grup içerisinde rekabet içerisinde bulunan kesimler arasındaki güç ilişkisinin düzenlemesi. Bu gözlemler ışığında, bu tez Kürt sorunun çözümü için geniş bir güç paylaşımı yönetişimin şu aşamada mümkün olmayacağı sonucuna varmaktadır.