Aldous Huxley`nin Cesur Yeni Dünya`sı ve Margaret Atwood`un Oryx ve Crake`inde öjenik ve sosyal düzen

Ondokuzuncu yüzyılda yaşanan bilimsel ve endüstriyel devrim, kentleşmeye, örgütsel karmaşıklığa ve seri üretime yol açmıştır. Bu değişikliklerin çalışanlar üzerindeki etkisi sarsıcı oldu. Fabrikaların çalışmasını sağlayacak makinelerin bir parçası olarak değerlendirildiler. Dönemin kilit sözcükleri etkinlik ve ilerlemeydi. Spartalılara kadar izi sürülebilen eski bir fikir olan öjenik yeniden gündeme geldi. Evrim Teorisinin ilkeleri daha iyi bir insan ırkı yetiştirmeye yönelik bir teori oluşturmak için kullanıldı. Bu tez hem Britanya' daki öjenik hareketin kökeni ve doğasının hem de bu hareketin yazınsal ütopya ve distopyalara yansımasının bir özetidir. Tepkisel distopyalar olan Aldous Huxley' nin Cesur Yeni Dünya' sı ve Margaret Atwood'un Oryx ve Crake' inde her birinin kendi toplumlarındaki sosyal düzenin oluşmasında öj eniğin ilişkisi incelenmiştir. Sosyal reformlarda ve ideal toplumların yaratılmasında ütopik bir tema olarak öjenik uygulamaların olumlu yanları iktidarın baskıcı manipülasyonlarıyla kolaylıkla etkisini yitirebilir. Seçilmiş eserlerde bu olasılık ve onun rahatsız edici sonuçlan her iki yazarın da yazınsal imgeleminin oluşturduğu dönüştürülmüş karmaşık dünyalar aracılığıyla incelenmiştir.