Pediatrik gliomada hücre göçü ve otofajiye bağlı kinazın yeni bir ilaç hedefi olarak değerlendirilmesi

Pediatrik gliomalar, prognoz ve tedavi seçenekleri açısından ciddi zorluklar oluşturan agresif beyin tümörleridir. Bu tez, hücre göçü ve otofajiyle ilişkili bir kinaz olan pediatrik glioma için yeni bir terapötik hedefi değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Bu kinaz, değiştirilmiş ekspresyonu ve glioblastomada hücre göçü ve otofajide yer alan temel yollarla etkileşimi nedeniyle proteomik veri kümelerinin kapsamlı bir çalışmasıyla ileriye dönük bir terapötik hedef olarak keşfedildi. Bu tez, pediatrik glioma hücre dizilerinde ve hasta tümör örneklerinde keşfedilen kinazın fonksiyonel önemini ve ekspresyonunu incelemektedir. Pediatrik glioma hücrelerinin göçü ve ilaç direncinin, otofajik akıştaki değişikliklere karşı daha duyarlı olduğunu gözlemledik. Ayrıca kantitatif PCR, Western blotlama ve immünohistokimya, hasta örneklerinde ekspresyonunu ve lokalizasyonunu değerlendirdi. Bu kinazın glioma hücre göçü ve otofaji üzerindeki etkisini belirlemek için hücre göçü analizleri, otofaji akı analizi ve hücre canlılığı analizleri gibi çeşitli fonksiyonel testler yapıldı. Bu çalışmadan elde edilen bulgular pediatrik glioma hedefli tedavilerin iyileştirilmesini kolaylaştırmaya yardımcı olabilir. Bu kinaz proteininin işlevlerini anlamak, araştırmacıların, yan etkileri en aza indirirken gliomaların büyümesini seçici olarak sınırlayan yeni farmasötik adaylar geliştirmelerine yardımcı olacaktır. İlgili kinaz proteini ile ana otofaji proteinlerinden biri olan ATG5 arasındaki etkileşim gösterildi. Vahşi tip, aşırı kinaz ekspresyonu ve CRISPR-Cas9 aracılı nakavt hücre çizgileri ile otofajik bozulmadaki değişiklikler ortaya çıktı. Üstelik hücresel göç, proteinin tükenmesinden önemli ölçüde etkilenmiştir. Ayrıca gen delesyonu ve kinaz inhibisyonu, yaygın olarak kullanılan çeşitli kemoterapötik ajanlara karşı ilaç direncini değiştirmedi. Özetlemek gerekirse, ilaç verilebilir bir hedef olarak kinaz proteini üzerine yapılan bu araştırma, gliomlu çocukların prognozunu ve yaşam kalitesini geliştiren bireyselleştirilmiş tedavi planlarının kapısını açabilir.