Evli olmayan yetişkinlerin bağlanma stillerinin evlilik tutumları ve evlilik kaygısı ile ilişkisi

Bu araştırma evli olmayan yetişkinlerin bağlanma stillerinin evlilik tutumları ve evlilik kaygıları ile ilişkisini araştırmayı amaçlayan bir araştırmadır. Birincil bakıcı ile bebek arasında zaman içerisinde gelişen bağın yetişkinlik döneminde kurulan ilişkiler üzerinde etkisi olduğu bilinmektedir. Bağlanma stillerinin türüne göre yetişkinin evliliğe yönelik kaygısı ve tutumu değişkenlik gösterebilmektedir. Çalışmanın örneklemi gönüllülük esasıyla online platform üzerinden evli olmayan 18-45 yaş aralığındaki 333 yetişkin bireylerden oluşmuştur. Bu araştırma nicel araştırma yöntemlerinden biri olan ilişkisel tarama modelinden oluşmaktadır. Araştırmanın ölçekleri sosyodemografik form, üç boyutlu bağlanma stilleri ölçeği, evlilik kaygısı ölçeği ve İnönü evlilik tutum ölçeği olmak üzere katılımcılara uygulanmıştır. Veriler IBM SPSS Statistics Standard Concurrent User V 26 (IBM Corp., Armonk, New York, ABD) istatistik paket programlarında değerlendirilmiştir. İki grubun karşılaştırılmasında Bağımsız Örneklem t Test, ikiden fazla kategorili değişkenlerin karşılaştırmaları Varyans Analizi (ANOVA) ile yapılmıştır. Varyans analizi sonucunun önemli ise çoklu karşılaştırmalar Bonferroni testi ile yapılmıştır. Sayısal değişkenler arasındaki ilişkiler Pearson korelasyon katsayısı ile incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre kaçınan bağlanma ve kaygılı kararsız bağlanma boyutu ile evlilik kaygısı toplam skoru arasında pozitif yönlü istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır. Güvenli bağlanma boyutu ile evlilik kaygısı toplam skoru arasında ise negatif yönlü istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki vardır. Evlilik kaygısı ve evlilik tutumu birlikte değerlendirildiğinde kaygılı karasız ve güvenli bağlanma ile anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. Evlilik kaygısı ve evlilik tutumu birlikte değerlendirildiğinde kaçınan bağlanma ile evlilik kaygısı arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki olduğu sonucuna ulaşılırken evlilik tutumu ile anlamlı bir ilişki olmadığı sonucuna varılmıştır. Evlilik tutumu ile evlilik kaygısı arasında negatif yönlü istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkinin varlığı tespit edilmiştir.