Evrimsel ekonomik coğrafya perspektifinden AB Yeşil Mutabakatı'nın Türkiye'deki tekstil firmalarında yarattığı dönüşümün kritiği

2015 yılında gerçekleştirilen Paris İklim Anlaşması kapsayıcılığı yönünden diğer anlaşmalardan farklılaşırken; 2019 yılında kabul edilen AB Yeşil Mutabakatı yerelliği ve ticari yükümlülüklerinin varlığı yönünden farklılaşmaktadır. Çalışmanın kapsamını oluşturan tekstil sektörü, Türkiye'de ihracat içerisinde ilk on sektör içerisinde olmasıyla önem taşırken; AB Türkiye'nin toplam ihracatı içerisinde ilk sırada gelmesi yönüyle önem taşımaktadır. Buradan hareketle AB ülkelerine ihracat yapan tekstil firmalarının döngüsel ekonomiye uyumlanma sürecini ilişkisel, kurumsal ve evrimsel teori perspektifinden değerlendiren bu çalışma, yapılan eylemlerin samimiyeti hususunu kritik edip firmaların bu süreci "yeşil aklama" ya dönüştürüp dönüştürmediklerini sorgulamaktadır. Bu çerçevede Marmara bölgesinden ve Erzincan'dan AB'ye ihracat yapan tekstil firmaları ile yüz yüze görüşmeler gerçekleştirilmiştir. Mülakatlarda temelde yedi sorudan oluşan görüşme formu kullanılmıştır. Bulgular; ilişkisel, kurumsal ve evrimsel ekonomik coğrafya perspektifine dayalı olarak değerlendirilmiştir. Bu doğrultuda AB Yeşil Mutabakatı'nın AB ülkelerine ihracat yapan tekstil firmalarını, döngüsel ekonomiye uyumlanma yoluna soktuğu, firmaların üretim yöntem ve süreçlerinde farklılıklar meydana getirdiği, firmaları dönüştürdüğü görülmüştür. Kimi firmalarda yapılan eylemlerin "yeşil aklama" çabasıyla gerçekleştirildiği tespit edilmiştir. Çalışmada içerisinde yapılan "enformelin formelleşmesi" kavramsallaştırılması çalışmanın özgün yönlerinden birini oluşturmaktadır.