Evrimsel psikoloji bağlamında toplum sözleşmesi kuramcılarında devletin kökeni: Hobbes ve Rousseau

Uzunca bir süre avcı toplayıcı olarak yaşayan insanlar tarım devrimiyle birlikte yerleşik hayata geçmiş ve M.Ö. 4000 ile M.Ö. 3500 yılları arasında Sümer uygarlığında ilk kent devletleri ortaya çıkmıştır. Devlet, daha sonraları tarihsel süreç içerisinde krallıklar, imparatorluklar, feodal düzen ve ulus devlet şeklinde tezahür etmiştir. Devlet denilen örgütlü siyasal yapılanmanın nasıl ortaya çıktığı bilinmemekle birlikte çok sayıda düşünür tarafından devletin kökenine ilişkin olarak çeşitli teoriler geliştirilmiştir. Bu teoriler arasında aile teorisi, biyolojik teori, kuvvet ve mücadele teorisi, ekonomik teori ve toplum sözleşmesi gibi teoriler yer almaktadır. Bu teorilerin en önemlilerinden birisi de şüphesiz ki toplum sözleşmesi teorisidir. Toplum sözleşmesi geleneğinin en önemli üç temsilcisi; Thomas Hobbes, John Locke ve Jean-Jacques Rousseau'dur. Bu üç düşünür de insan doğasını merkeze koyarak siyaset felsefelerine yön vermiştir. Toplum sözleşmesi kuramlarında, doğa durumu olarak adlandırdıkları devletin olmadığı dönemde insan davranışlarından yola çıkarak niçin devletli bir topluma geçilmesi gerektiğine değinmişlerdir. Siyasette insan davranışlarını anlamak için yalnızca siyaset felsefesine değil; sosyal psikoloji, evrimsel psikoloji gibi diğer disiplinlerdeki çağdaş araştırmaları da ele alarak bütüncül bir bakış açısı sergilemek gerekmektedir. Bu kapsamda çalışmamızda, insan davranışlarının altında yatan mekanizmaların kökenlerinin çok uzak bir geçmişe, avcı-toplayıcı atalarımızın evrimsel adaptasyon ortamı olarak bilinen dönemde karşılaştığı evrimsel baskılara dayandığını iddia eden evrimsel psikoloji verileri ışığında Hobbes ve Rousseau'nun doğa durumunda tasvir ettikleri insan davranışları incelenecektir.