Türkiye'de bale dansçılarının gündelik nesnelerle ilişkilerinin anlam ve sağlarlık bağlamlarında incelendiği bir vaka çalışması

Tasarım uzun vadeli bir süreçtir. Ayrıca fikirler, etkileşimler, bilgiler, nesneler, yazı dizileri, kitaplar, posterler, ürünler, yerler, işaretler, sistemler, hizmetler, mobilyalar, web siteleri ve daha fazlası gibi kavramsal ve yaratıcı yeni şeyler hakkındadır. Tasarım sürecinde planlama en önemli unsurlardan biridir. Bu nedenle tasarım, bir nesnenin, sistemin veya ölçülebilir insan etkileşiminin inşası için bir plan veya sözleşmenin yaratılmasıdır. Böylece, tasarımın doğası sebebiyle farklı alanlarda çeşitli çağrışımlar yaratılmaktadır. Tasarım sürecinde, tasarlanan nesne ile insan arasındaki iletişim, tasarım sürecinin bir başka unsurudur. Başka bir deyişle tasarım, kullanıcıların yaşamlarını iyileştirecek anlamlı nesneler ve ürünler yaratmayı amaçlamaktadır. Anlamlar genellikle, kullanıcılar ürünlerle etkileşime girdiklerinde ve her farklı etkileşim ortamında rejenere edildiklerinde ortaya çıkarlar. Araştırmanın konusu, tasarımda anlam ve sağlama/sağlarlık kavramlarına dayanmaktadır. Türkiye'de belirli bir kullanıcı grup seçilmiştir. Araştırmada İstanbul Devlet Balesi dansçılarını ve meslekleriyle ilgili günlük nesnelerin nasıl görüldüğünü ve nasıl kullanıldığını anlarken bir yandan da asıl yakalamak istediğimiz nokta olan tasarımda anlam ve sağlarlık adı altında etkileşim kurdukları endüstriyel objeleri bularak; farklı gruplar tarafından farklı anlamlar sağlanabilirdiğini kanıtlamaya çalışılmıştır. Bale dansçılarının Türkiye'deki gündelik nesnelerle etkileşimlerini inceleyerek edinme kavramı araştırılmıştır. Araştırma sürecinde üç farklı metot kullanılmıştır. Bu metotlar sırasıyla anket, röportaj ve gözlemdir. Araştırma metotları İstanbul Devlet Opera ve Balesi, Tekel binasında ve Süreyya Operasında uygulanmıştır. Yapılan araştırmalarda ortaya çıkan bulguları incelediğimizde, on yedi adet endüstriyel ürüne bilinen kullanım amaçlarından farklı anlamlar sağlandığı görülmüştür. Dansçılar kendi kullandıkları profesyonel ürünlere ek olarak, günlük hayatlarında, günlük ihtiyaçlarını gidermek için farklı endüstriyel ürünlerle etkileşim kurdukları gözlenmiştir. Bu etkileşimleri endüstriyel ürünleri üç farklı özelliğine dayandığı fark edilmiştir. Bu üç husus, (1) boyut, (2) malzeme ve (3) yapı veya biçim ile ilgilidir. Bu yönler, bale dansçılarının günlük nesneleri nasıl kullandıklarına dair anlamları ve alımları araştırmak için önemlidir. Dolayısıyla, bu tasarım ve planlama sürecinin kültürel bağlamda ekonomik bir ilişki ile ilişkili olduğu önemli ve etkili bir boşluk vardır. Bu üç yönüyle, bale dansçılarının ihtiyaçlarını günlük yaşamlarında gündelik nesnelerden nasıl yararlandıklarını anlama şansını yakalamış olduk.