Türkı̇ye borsasında volatı̇lı̇te, yapısal kırılmalar ve ekonomı̇k etkı̇leşı̇mlerı̇n araştırılması

Tez üç ampirik çalışmadan oluşmaktadır. Bölüm 2, 20 yıl boyunca (29 Nisan 2003 - 25 Nisan 2023) 27 Borsa İstanbul sektöründeki günlük verilerden elde edilen gün içi oynaklık ölçümlerini kullanarak döviz kuru oynaklığının sektörel hisse senedi oynaklığı üzerindeki etkisini incelemektedir. Geleneksel GARCH modellerini ve potansiyel olarak yanlı sonuçlar için toplu veri kullanımını eleştiriyorum. Bulgular önemli sektörel heterojenliklere işaret etmektedir: tüm sektörler döviz kuru oynaklığından olumlu etkilenmekte, ana metal sektörü en duyarlı sektör olurken, onu bankacılık ve ulaştırma sektörleri takip etmektedir. Buna karşılık, spor, yatırım ortaklığı ve inşaat sektörleri minimum duyarlılık göstermekte ve politika yapıcıların finansal piyasaları istikrara kavuşturmak için sektöre özgü stratejiler geliştirmesi gerektiğini vurgulamaktadır Bölüm 3, piyasa değerine göre en büyük yedi sektöre odaklanarak İstanbul hisse senedi piyasasındaki yapısal kırılmaları analiz etmektedir. Geleneksel kırılma noktası analizini getiri varyans kırılmalarını ihmal ettiği için eleştiriyorum ve 2004'ten 2023'e kadar hisse senedi getirileri ve TL/Dolar döviz kurundaki kırılma noktalarını belirlemek için supMZ testini kullanıyorum. Temel bulgular, özellikle 2006, 2008 ve 2018'deki büyük ekonomik olaylarla ilişkili yıllarda, sektörler arasında eşzamanlı kırılma noktaları olduğunu göstermektedir. Ayrıca, döviz kurunda sektörel hisse senedi fiyatlarından daha fazla kırılma noktası tespit edilmiş olup, bu durum muhtemelen dışsal olaylara maruz kalmaktan kaynaklanmaktadır. Analiz, satın al ve elde tut stratejisinin, finans ve bankacılık sektörleri hariç, çoğu sektörde "gir ve çık" stratejisinden daha iyi performans gösterdiğini ortaya koymaktadır. Dördüncü bölüm makroekonomik bir bakış açısı benimseyerek hisse senedi piyasası ile finansal likidite ihtiyacı fonksiyonları (M1 ve M2) arasında Otoregresif Dağıtılmış Gecikme (ARDL) ve Granger nedensellik analizleri yoluyla bağlantı kurmaktadır. M1 ve M2 finansal likidite ihtiyaçlarının reel hisse senedi fiyatları, reel gelir, mevduat faiz oranları ve reel döviz kurları ile eşbütünleşik olduğunu bulmuştur. Reel hisse senedi fiyatlarından kaynaklanan servet etkisi finansal likidite ihtiyaçlarını önemli ölçüde etkilemekte, M1 sabit kalırken M2 hisse senedi fiyatlarındaki dalgalanmalara daha duyarlı olmakta ve hisse senedi piyasasının uzun vadeli finansal likidite ihtiyaçlarının şekillenmesindeki rolünün ve Türkiye'deki para politikası uygulamalarının altını çizmektedir.