The concept of virtue in al-Farabi

Ahlak felsefesinin bir araştırma konusu olarak erdem kavramı, felsefe tarihinde Sokrates'ten itibaren pek çok filozof tarafından ele alınmıştır. Bu kavram, antik dünyanın iki büyük filozofu olan Platon ve Aristoteles'in felsefelerinde, daha sonra Yeni-Platonculuk'ta ve onun önemli temsilcilerinden biri olan Plotinos'un felsefesinde kendisine önemli bir yer bulur. Yunan felsefesinin önemli kaynaklarının İslam dünyasına ulaşmasıyla, erdem kavramı, İslam felsefesi açısından da dikkate değer bir tartışma konusu haline gelmiştir. Tezimiz, İslam felsefesinin kurucusu ve Aristotelesçi bir filozof olan Farabi'nin düşüncesinde erdem kavramının yerini belirlemeyi, erdem kavramını geliştirirken felsefesinde Aristoteles etkisi bulunup bulunmadığına yanıt bulmayı, eğer bu etki mevcut ise farklı kültür ve dini çevrelerden gelen bu iki filozofun ortak bir erdem anlayışında buluşmasının nasıl mümkün olduğunu ortaya koymayı amaçlar. Tezimizin hipotezi, Farabi'nin, Aristoteles'in erdem anlayışından etkilenmiş olduğu ve bir İslam filozofu olarak farklı bir kültür çevresinden gelmiş olan bu kavramı sahiplenebilmesine, onun, erdemli din ile burhânî felsefenin çelişmeyeceği ve gerçek filozofların aynı hakikati söyleyeceği şeklindeki düşüncesinin imkan vermiş olduğudur. Anahtar Kelimeler: Ahlak Felsefesi, Erdem, Erdemli Din, Burhânî Felsefe