Fârâbî'nin tabiat felsefesi

Tabiat kavramı felsefe tarihinde önemli konulardan biridir. Nitekim günümüze kadar tartışıla gelen Tanrı-evren ilişkisi, oluş-bozuluş, değişim, varlıkların bilinip bilinemeyeceği, tabii âlemin ve içinde bulunan varlıkların gerçekliği, amacı, konumları ve bunun gibi birçok husus tabiat alanıyla doğrudan bağlantılıdır. Bu anlamda Fârâbî daha çok mantık ve siyaset alanlarıyla ilgili düşünceleriyle, kuramlarıyla ön plana çıkmış olsa da, varlık ve bilgi alanlarında da, önemli bir konumdadır. Bundan dolayı bu çalışma Fârâbî'nin felsefesindeki sorun ve soruları tabiat felsefesi çerçevesinde nasıl analiz ettiğini, ne şekilde çözüme kavuşturduğunu ortaya koymayı hedeflemektedir. Çalışmada ilk olarak Aristoteles'in Fizik kitabı çerçevesinde tabiat felsefesinin değerlendirilmesi yapılacaktır. İkinci olarak ise Fârâbî'nin el-Medînetül-Fazila ve es-Siyasetü'l-Medeniyye eserleri kapsamında tabii varlıklar ve tabii oluşumun en son varlığı olarak insan incelenecektir. Sonuç olarak Fârâbî'nin nasıl bir tabiat felsefesi ortaya koyduğu hakkında genel bir değerlendirme yapılacaktır.