Farklı çimento ve kalsiyum sülfat numunelerinin kendinden yayılan şapların fiziksel ve kimyasal özelliklerine etkisi

Türkiye'de hızla büyüyen inşaat sektöründe yapı verimliliğine verilen önem giderek artmaktadır. Kendinden yayılan şaplar (SLM) ve betonlar bu amaç için geliştirilmiştir. Bu çalışmada SLM'lerde kullanılan Portland çimento (OPC), kalsiyum alüminalı çimento (CAC) ve kalsiyum sülfat kaynağından (CŚ) oluşan tekli, ikili ve üçlü bağlayıcı sistemler referans alınmıştır. Bu sistemlerin farklı kompozisyonlarının harcın fiziksel ve kimyasal yapısına etkisi araştırılmıştır. Sabit su/bağlayıcı oranında taze harçların priz başlangıç ve bitiş süreleri test edilmiştir. Farklı kür sürelerindeki eğilme ve basınç dayanımları, büzülme/genleşme oranları ölçülmüştür. Aynı zamanda X-ışını floresans spektrofotometresi (XRF) ve Taramalı Elektron Mikroskopu (SEM) bulgularından harç sistemlerinin hidratasyon mekanizmaları anlaşılmaya çalışılmıştır. Elde edilen sonuçlar incelendiğinde, %80 OPC - %20 (CAC) içeren R2 numunesinin 0,4 su/bağlayıcı oranında, hidratasyonunda priz başlangıç süresini %100 OPC içeren R1 numunesine göre 240 dakikadan 15 dakikaya hızlandırdığı tespit edilmiştir. Priz süresindeki bu etkiye rağmen R1 harcının 1 günlük mukavemetinin 18,98 MPa'dan 13,43 MPa'ya düşmesine neden olduğu görülmüştür. Hızlı etrenjit oluşumundan kaynaklanan olumsuz etkiyi minimize etmek için eklenen CŚ kaynaklarından anhidritin düşük oranını içeren A1 numunesinde erken mukavemette 16,12 MPa ile en iyi etkiyi yaptığı belirlenmiştir. 28 günlük geç mukavemette ise düşük miktarda dihidrat içeren D1 numunesinin en iyi sonucu verdiği tespit edilmiştir. 44,28 MPa olarak ölçülen basınç mukavemeti değeri %100 OPC içeren R1 numunesinde 48,82 MPa olarak bulunmuştur. Hemihidratın CAC çimentosundan kaynaklanan priz süresindeki kısalmaya bir etkisi olmamıştır. Tüm denemeler karşılaştırıldığında, en yüksek büzülme/genleşme değeri %2,4 oranı ile dihidratın yüksek oranda kullanıldığı D2 numunesinde görülmüştür.