Farklı fiziksel aktivite düzeyine sahip olan yaşlılarda fiziksel uygunluk, düşme riski ve düşme korkusu ilişkisinin incelenmesi

Amaç: Fiziksel aktivite düzeyi (FAD) farklı olan yaşlılarda sağlıkla ilgili fiziksel uygunluk ile düşme riski ve düşme korkusu arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Çalışmaya İzmir Valiliği Nebahat Dolman Yaşlı Hizmet Merkezi?ne kayıtlı 45 yaşlı dahil edildi. Olgular, PASE (Yaşlılar için Fiziksel Aktivite Anketi) skorlarına göre FAD düşük grup (Grup 1, n=27) ve yüksek grup (Grup 2, n=18) olmak üzere iki gruba ayrıldı. Olgulara kas kuvveti, kassal endurans, aerobik endurans, esneklik testleri uygulandı, beden kitle indeksleri (BKİ) hesaplandı, düşme riski, dinamik denge ve düşme korkuları değerlendirildi. Bulgular: Grup 2?nin alt gövde kuvveti, üst gövde enduransı, aerobik enduransı, gövde ekstansiyon ve lateral fleksiyon esnekliği, BKİ ve dinamik dengesi Grup 1?e göre anlamlı olarak daha iyiyken (p<0.05), grupların hamstring ve gövde fleksiyon esnekliği, düşme riski ve düşme korkuları benzerdi (p>0.05). Grup 1?de düşme riski ile alt gövde kuvveti, üst gövde enduransı, aerobik endurans, gövde ekstansiyon, sağ ve sol gövde lateral fleksiyon esnekliği arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişki belirlendi (p>0.05). Grup 2?de ise düşme riski ile üst gövde enduransı, aerobik endurans, sağ ve sol gövde lateral fleksiyon esnekliği arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişki bulundu (p>0.05). Düşme korkusu için yapılan değerlendirmelerde, yalnızca Grup 1?de düşme korkusu ile gövde ekstansiyon esnekliği arasında istatistiksel açıdan anlamlı ilişki bulundu. Sonuç: Bu çalışmada yüksek FAD?nin fiziksel uygunluk ve dinamik dengeyi geliştirdiği, düşme riski ve düşme korkusu üzerinde ise etkisinin olmadığı gözlenmiştir. Ayrıca farklı FAD?ye sahip yaşlılarda fiziksel uygunluğun geliştirilmesinin, düşme riskini azaltabileceği ancak düşme korkusuna etkisinin olmayacağı sonucuna ulaşılmıştır. Anahtar sözcükler: yaşlılık, fiziksel, aktivite, uygunluk, düşme.