Farklı geometriye sahip karbon nanotüplerin elastik eğri yöntemiyle statik analizi

Bu tez çalışmasında nano ölçekte modellenen eğilme elemanlarının statik analizi yapılmıştır. Eğilme formülasyonunun elde edilmesinde Euler–Bernoulli eğilme varsayımlarından yola çıkılarak elde edilen elastik eğri denkleminin çeşitli statik yükler (tekil yük veya açıklık boyunca düzgün yayılı yük) altında çeşitli sınır şartlara göre uygulamaları yapılmıştır. Eğilme elemanları nanoteknoloji biliminde önemli bir yere sahip olan karbon nanotüp malzemesinden modellenmiştir. Elde edilen denklemlerce kiriş elemanlarının maksimum çökme miktarları ve maksimum eğilme momenti iç tesirleri hesaplanmıştır. Sınır şart türü, yük türü ve şiddeti, eleman açıklığı miktarı, kesit geometrisi ve boyutları gibi faktörlerin statik analize olan etkileri tartışılmıştır. Sonuçlar göstermiştir ki, tam rijit niteliğe sahip mesnetlenme şartlarındaki kirişler, yarı rijit nitelikte mesnetlenmiş elemanlara göre daha az eğilme iç tesiri alıp daha az çökme gerçekleştirmiştir. Hiç rijit olmayan koşulda daha çok çökme görülmüştür. Uzunluk artınca maksimum çökme de artmıştır. Yük şiddeti arttıkça çökmenin şiddeti artmıştır. Kesit boyutları büyüdükçe atalet momenti arttığı için maksimum çökme azalmıştır. Eşit alanlı içi boş kesitler içi dolu kesitlere göre daha az çökme yapmıştır.