Farklı kapak ve taban tasarımlarına sahip self-ligating braketlerin bağlanma dayanımlarının ın vitro olarak karşılaştırılması

Dayanımlarının In Vitro Olarak Karşılaştırılması Bu araştırmanın amacı, ortodonti pratiğinde kullanımı gittikçe yaygınlaşan self-ligating braketlerin taban ve kapak tasarımlarının braketlerin bağlanma dayanımına olan etkisinin değerlendirilmesidir. 96 adet sığır alt keser dişi 4 eşit gruba ayrılarak deney aşamasına kadar ışık görmeyecek şekilde serum fizyolojik solüsyonunda bekletilmiş, braketler yapıştırılmadan bir hafta önce distile suya alınarak her gün distile su yenilenmiştir. Hazırlanan dişlere foil-mesh taban yapısına sahip aktif kapaklı Empower 2 Interactive, foil-mesh taban yapısına sahip pasif kapaklı Empower 2 Passive, hook şeklinde çıkıntıları olan andırkatlı taban yapısına sahip aktif kapaklı BioQuick, hook şeklinde çıkıntıları olan andırkatlı taban yapısına sahip pasif kapaklı BioPassive self-ligating braketler yapıştırılarak çalışma grupları oluşturulmuştur. 4 grupta da braketler dişlere Transbond XT (3M Unitek, ABD) adeziv sistemi kullanılarak yapıştırılmıştır. Adezivin polimerizasyonu için WoodPecker I Led 2 LED (Guilin Woodpecker Medical Instrument, Çin) ışık cihazı kullanılarak toplam 4 sn ışınlanmıştır. Braketler diş yüzeyinden ayrılana kadar 0.5 mm/dk hızla kuvvetin yüklendiği Universal test cihazında (LLOYD İnstron, Foreham Hampshire, İngiltere) bağlanma dayanımı testleri yapılmıştır. Ortalama bağlanma dayanımı değerleri varyans analizi kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bağlanma dayanımı testi sonrasında mine yüzeyindeki artık adeziv miktarı çıplak gözle değerlendirilmiştir. Ortalama bağlanma dayanımı değerleri Empower 2 Interactive grubunda 17.48 ± 3.10 MPa, Empower 2 Passive grubunda 19.06 ± 4.34 MPa, BioQuick grubunda 16.10 ± 3.61 MPa, BioPassive grubunda 16.18 ± 4.05 MPa bulunmuştur. Bağlanma dayanımı testi sonuçlarına göre Empower 2 Passive grubunun ortalama bağlanma dayanımı değeri BioQuick ve BioPassive gruplarının ortalama bağlanma dayanımı değerlerinden istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. ARI skorlarının dağılımı ile gruplar arasında anlamlı bir ilişki bulunmamıştır, en yüksek yüzdelik değerler 0 ve 1 numaralı skorlarda görülmüştür. Çalışmada kullanılan self-ligating braket sistemlerinin ortodonti kliniğinde kullanılmak üzere yeterli bağlanma dayanımına sahip olduğu görülmüştür. Self-ligating braket sistemlerinde braketlerin bağlanma dayanımları üzerinde taban tasarımının daha etkili bir faktör olduğu ancak kapak tasarımının da bağlanma dayanımını etkilediği belirlenmiştir.