Farklı motivasyon yöntemlerinin bireylerin periodontal sağlığı üzerine etkisi

Çalışmamız, d i ş h e k i m I i ğ i n d e hasta motivasyonu amacı ile kullanılan dört farklı metot arasından, mikrobiyal dental plağı uzaklaştırmada ve periodontal sağlığı devam ettirmede arasında en etkin olanı belirlemek ve motivasyon tekrarlarının etkisini araştırmak amacı ile planlandı. Araştırmada, G.Ü. Dişhekimliği Fakültesinde 1994-1995 eğitim öğretim yılında 1. sınıfta okuyan öğrenciler içinden yapılan seçimle belirlenen 120 birey yer aldı. Çalışma başlangıcında, bireylerin oral hijyenleri ile periodontal sağlık durumlarını saptamak amacı ile tüm dişlerinin dört bölgesinden P 1 1 (S i I nees-Löe), G I ( L ö e- S i I n e es) ve cep derinliği ölçümleri yapıldı. Daha sonra profesyonel periodontal tedavileri tamamlanan bireyler rastgele seçimle 30'ar kişilik 4 gruba ayrıldı ve bu gruplar, A, B, C ve D grupları olarak adlandırıldı. 30' ar1 04- birey içeren bu 4 grup ta yine rastgele bir seçimle, kendi içinde 15" er kişilik iki subgruba ayrılarak A1, A2, B1, B2, C1, C2, D1 ve D2 gruplarını oluşturdu. A grubuna fırçalama yöntemi ve ara yüz temizlik işlemleri, bizzat hekim tarafından ve bireylerin kendi ağızlarında uygulanarak, detaylı bir şekilde anlatıldı. B grubunda yer alan öğrencilere, broşürler dağıtılarak motivasyon uygulandı. C grubunda yer alan öğrencilere, diş fırçalama ile dişipi kullanımı bir model üzerinde anlatıldı. D grubundaki öğrencilere ise, özel olarak hazırlanmış motivasyon içerikli bir video filmi izlettirildi. 15. gün, 1. ay ve 3. ayda, çalışma gruplarını oluşturan tüm bireylerin Pil, Gl ve cep derinliği ölçümleri tekrarlanırken, her grubun 1. subgrubuna 15. günde, 2. subgrubuna ise 1. ayda, 0. günde aldıkları aynı motivasyon yöntemleri tekrarlanarak, pekiştirme yapıldı. Deney grup ve s u bg ru pl a rı n ı oluşturan öğrencilerden 0. gün, 15. gün, 1. ay ve 3. ayda elde edilen Pil, Gl ve cep derinliği değerleri istatistiksel olarak, "Tekrar Edilen Değerlerin Varyans Analiz yöntemi" ve Duncan testi uygulanarak incelendi ve-1 05 bu şekilde gruplar ve subgruplar arasındaki istatistiksel farklar araştırıldı. Araştırma sonuçlarına göre, A grubunda, öğretilen motivasyon yönteminin en etkili ve kalıcı yöntem olduğu, C ve D gruplarında, yöntemin etkisinin ve kalıcılığının çok daha az olduğu saptanırken, B grubunda uygulanan yöntemin etkisiz kaldığı belirlendi. Bunun yanı sıra, pekiştirme amacıyla, 15. günde ve 1. ayda yapılan motivasyon tekrarları arasında istatistiksel bir fark bulunmadı.