Farklı priming uygulamalarının kadmiyum stresi altındaki mısır (Zea mays L.)'da besin elementi kompozisyonu ve bazı fizyolojik parametreler üzerine etkisi

Bu çalışmada, mısır bitkisinde tohuma yapılan ön uygulamaların (priming) kadmiyum (Cd) toksisitesi üzerine etkileri sera koşullarında araştırılmıştır. Mısır tohumlarına ekim öncesi salisilik asit (50 mg/L), kalsiyum klorür (%2.2) ve saf su ile priming uygulamaları yapılmıştır. Priming uygulaması yapılan ve yapılmayan tohumlar 0, 5, 10, 20 mg kg-1 Cd uygulamaları altında yetiştirilmiştir. Priming uygulamalarının ortalamaları açısından, yeşil aksam ve kök kuru ağırlıkları, bitki boyu ve gövde çapı, yaprak oransal su içeriği, toplam klorofil, klorofil a, klorofil a/b oranı, karotenoid konsantrasyonları Cd dozuyla birlikte azaldığı ve Cd konsantrasyonu, Cd içeriği ve membran permeabilitesinin arttığı bulunmuştur. Kadmiyum dozuna bağlı olarak, yeşil aksam azot (N), fosfor (P), çinko (Zn), demir (Fe) ve mangan (Mn) konsantrasyonlarının azaldığı, potasyum (K) ve kalsiyum (Ca) konsantrasyonları ile N, P, K, Ca, Mg, Zn, Fe, Mn ve Cu içeriklerinin ise arttığı tespit edilmiştir. Kadmiyum uygulamalarının ortalaması açısından, bitki boyu ve gövde çapı değerlerinin saf su uygulamasında yüksek olduğu; kök kuru madde üretimi, Ca konsantrasyonu ile Ca ve Mg içeriği değerlerinin saf su, CaCl2 ve salisilik asit priming uygulamalarında aynı grupta yer aldığı bulunmuştur. Geriye kalan parametrelerde ise CaCl2 uygulaması ön plana çıkmıştır. Elde edilen sonuçlar, Cd toksisitesi altında mısır yetiştiriciliğinde tohuma CaCl2 uygulamasının saf su ve salisilik asit uygulamalarına göre büyüme ve besin elementi içerikleri açısından daha etkili olduğunu ve Cd stresine bağlı olarak mısır bitkisinde ortaya çıkabilecek zararlanmaların hafifletilmesinde CaCl2'ün bu olumlu etkisinden faydalanılabileceğini göstermektedir.