Felsefi bilgi ideallerinin ışığında hegemonik babalık

Biyolojik farklılıklar temelinde ortaya atılan erkeklik ve kadınlık konusundaki yaygın algı, ontolojik bağlamda ve sosyokültürel zeminde, erkeğin kadına göre üstün olduğu fikrini üreten ve bunu düşünce, söylem ve pratik alanlarda doğallaştıran en önemli etkendir. Bu yaygın algı, Antik Felsefeden Modern Döneme uzanan süreçte erkeği ve erkeklikleri yapılandıran bilgi idealleri, dikotomiler ekseninde, kadını aşağı, değersiz, kaotik, karanlık, belirsiz ve düzensiz olarak nitelerken; erkeği üstün, değerli, aydınlık, belirli ve düzenli olarak tanımlar. Bu ikiliğe sebep olan düşüncenin temelinde yatan şey, kadının doğayla ilişkilendirilen bedeni ve bunun karşısında erkeğin akıl ile ilişkilendirilmesidir. Erkeğin akıl ile ilişkilendirilmesi, kavramsal ve pratik bağlamda, onu, doğanın, kadının, çocukların, kölenin ve özel mülkiyetin efendisi, sahibi ve denetleyicisi konumuna, getirmiştir. Özellikle Modern Döneme zemin hazırlayan coğrafi keşifler, doğanın kontrol altına alınması, endüstri devrimi ve kapital ekonomiye geçiş gibi toplumsal değişimler, sözde erkekliğe özgü var olan hegemonyanın daha da belirginleşmesini sağlamıştır. İnsan, bilginin öznesi haline gelmiş; doğa, bilginin nesnesi olmuştur; böylece insanın tahakküm alanı ve becerisi artmıştır. Bu tahakküm alanı içinde erkekler, bu tahakküm ilişkileri içinde yalnızca kadın-erkek eşitsizliğini üretmekle kalmaz, bir yandan da kendilerini eril bir hiyerarşiye tabi tutmaktadırlar. Çünkü bu döngüyü üreten ve yöneten hegemonya insan üstü bir idealin gerçekleşmesi için toplumu zorlar. Bu ideal hegemonik erkekliktir. Hegemonik erkeklik, erkeklikliğin yalnızca kadını değil, kendisini de ötekileştirdiği, farklı erkeklik modellerini baskıladığı ve eril tahakkümü en belirgin şekilde uygulayan, erkeğin hegemonyayla kurduğu ilişkiye dair bir konumdur. Erkekliğin, erkek egemen dünya görüşü üretir olmasındaki en önemli sebep de onun sahip olduğu konumunu bu güçle ilişkilendiren bağdır. Hegemonya, üretilen bilgi idealleriyle ilişkili olarak özneleştirirken, ataerkil zeminde eril değerlerin ve davranışların aktarılması için bir temsilci olarak erkeği kullanmaktadır. Elbette, bir kurum olan ailenin yapılandırılması ve eril değer ve davranış kalıplarına göre düzenlenerek devamlılığının sağlanması hegemonya için çok önemlidir. Çünkü hegemonya yapısı gereği erildir ve ancak ataerkil bir toplum içinde var olabilir. Bunu sağlayacak olan özne iktidar için babadır. Baba, tüm toplumsal ve ekonomik dönüşümlere rağmen kimi zaman bir otorite, kimi zaman da eril değerleri temsil eden bir figür olarak varlığını sürdürmektedir. Baba, tahakküm üreten eril değerleri, hangi niyetle olursa olsun, kendi erkeklik süreci boyunca öğrenir, pratik eder ve aktarır. Bu durumda o da erkeklikte olduğu gibi, hegemonyadan aldığı pay üzerinden kendi konumuna özgü güce ulaşarak tahakküm üretir. Eril tahakküm üretme anlamında en belirgin babalık konumu, erkekliktekine benzer şekilde hegemonik babalıktır. Hegemonik baba, kendi zamanının politik, ekonomik ve kültürel değerlerine ve davranışlara özgü bir baba ideali olarak, yine kendi zamanının hegemonyasıyla ilişki içine girer ve istenilen değerleri ve davranışları öğrenen, öğreten, uygulayan ve aktaran bir döngünün öznesi olmuş olur.