Femur fraktürü olan geriatrik hastalarda rektus abdominis kas kalınlığının kırılganlıkla ilişkisi

Kırılganlık geriatrik popülasyonda yaygın olarak görülür ve klinik açıdan önemlidir. Kırılganlık, birden fazla fizyolojik sistemde rezerv ve işlevde düşüşlerle karakterize çok boyutlu ve dinamik bir durumdur. Böylelikle stres faktörleriyle karşılaşıldığında yaşlı bireyin vücut homeostazını sürdürmesi tehlikeye girer. Sarkopeni olarak da bilinen vücut kas kütlesi ve işlevindeki düşüş, kırılganlığın gelişiminde anahtar rol oynar. Bu nedenle kırılgan bireylerde rektus abdominis dahil birçok kas grubunda sarkopeni beklenmektedir. Bu çalışmada femur fraktürü nedeniyle opere edilmesi planlanan geriatrik hastalarda rektus abdominis kas kalınlığının kırılganlıkla ilişkisinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Bu çalışma Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde 01/06/2024-01/12/2024 tarihleri arasında dahil etme ve dışlama kritelerine uygun 82 hasta ile gerçekleştirilmiştir. Ortopedi ve Travmatoloji kliniği tarafında cerrahi operasyon planlanan femur fraktürü olan hastaların rektus abdominis ve rektus femoris kas kalınlıkları preoperatif olarak ultrasonografi ile ölçülmüştür. Hastaların kırılganlık durumları da Edmonton Kırılganlık Ölçeği ile değerlendirilmiştir. Hastaların yoğun bakıma kabulü sırasında APACHE-Ⅱ, SOFA ve NRS-2002 skorları kaydedilmiştir. Çalışmanın sonucunda sağ, sol ve ortalama rektus abdominis kas kalınlıkları kırılgan grupta istatistiksel olarak anlamlı derecede daha ince bulunmuştur (p<0,001). Rektus femoris kas kalınlığı da kırılgan grupta anlamlı derecede daha ince ölçülmüştür (p<0,001). Hastaların 1 aylık mortalite oranları incelendiğinde kırılgan grupta mortalite %19,5 iken kırılgan olmayan grupta %4,9 olarak tespit edilmiş olup bu fark istatistiksel olarak anlamlıdır (p=0,043). Yatış süreleri değerlendirildiğinde; hem yoğun bakım ünitesi yatış süresi hem de hastada toplam yatış süresi kırılgan grupta anlamlı derecede daha uzun bulunmuştur (p=0,042, p=0,023). Kırılganlık oranı mortalite gelişen hastalarda %80 olarak belirlenmiş olup, bu oran mortalite gelişmeyen gruba göre anlamlı derecede yüksektir (p=0,043). Kas kalınlığı ölçümlerinde; sağ, sol ve ortalama rektus abdominis ile rektus femoris kas kalınlıkları mortalite gelişen hastalarda daha düşük bulunmasına rağmen, fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (p>0,05). Skorlama sistemleri karşılaştırıldığında; APACHE II, SOFA ve NRS-2002 skorları kırılgan grupta kırılgan olmayan gruba göre anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur (p<0,001). Bu çalışma ile ultrasonografi ile preoperatif kas kalınlığı değerlendirmesinin güvenilir ve kolay bir şekilde uygulanabilir olduğu görülmüştür. Bu durum ultrasonografi ile kas kalınlığı ölçümünün klinik kullanımda faydalı olduğunu göstermektedir.