Ulusal kimliğin inşasında bir araç olarak dış politika: Çanakkale Savaşı örneği

Geleneksel dış politika çalışmaları uluslararası politikada devletleri verili olarak kabul eder. Uluslararası politikanın başat aktörü olarak devlet, dış dünyadan farklı olarak belirgin bir karaktere sahiptir. Geleneksel Türk dış politikası çalışmaları, Türkiye'nin Westfalyan ulus devlet düzeninin bir üyesi olduğunu ve dış dünyaya yönelik bir takım siyaseti ve eylemleri olduğunu öne sürer. Bu tez geleneksel literatürü sorunsallaştıran post-yapısalcı bir dış politika çalışmasıdır. Devletlerin verili olmadığı, Türk ulusal kimliğinin ne homojen ne de istikrarlı olduğu, ve Türk dış politikasının kimlik üreten söylemsel bir pratik olduğu tartışılacaktır. Bu çalışma, Türk dış politikası söylemlerinin ulusal kimliği tekrar tekrar ürettiğini ortaya koymak adına, Gelibolu Harekatı üzerine yıllık Cumhurbaşkanlığı açıklamalarını irdelemektedir. Analiz iki farklı döneme odaklanmaktadır. İncelenen ilk dönem 2001 ve 2007 yıllarını, ikinci dönem ise 2015 ve 2017 yıllarını kapsamaktadır. Çalışma, harekat üzerine yapılan Cumhurbaşkanlığı açıklamalarının her bir dönemde Türk kimliğini oluşturmayı amaçladığını tartışmaktadır. Günümüzde Gelibolu Harekatı ötekinin kaynağıdır. Dolayısıyla, Cumhurbaşkanlığı açıklamalarının söylemsel otoritesi Türk kimliğini oluşturmaktadır.