Fotoğraf-arkeoloji ilişkisi ve çağdaş fotoğraf sanatında temsili

Fotograf, icat edildigi günden itibaren arkeoloji ile iç içe olmus, arkeolojinin bagımsız bir bilim dalı olarak gelismesine yardım etmistir. Fotografın arkeoloji için yararlı olabilecegi, fotografın dünya kamuoyuna duyurulusu sırasında Arago tarafından vurgulanmıs, fotograf icadı ile birlikte arkeolojinin hizmetine girmistir. Arkeoloji, Michel Foucault'un Bilginin Arkeolojisi adlı eseri ile özel bir içerik kazanmıs; bu, postmodern Fotograf Tarihi ve Fotograf Kuramı çalısmalarında önemli bir hareket noktası haline gelmistir. Arkeolojinin fotografik temsili dönemlere ve kisilere göre farklılık göstermektedir. Tezin amacı arkeolojinin dönemlere ve kisilere göre degisen temsillerini açıklamaktır. XIX.yüzyıl fotografın arkeolojiyi kendine konu olarak seçtigi bir zaman dilimi olmasının dısında; arkeolojinin de fotografın bilimsel karakterini kesfettigi bir yüzyıldır. Böylece fotograf Joseph Philibert Girault de Prangey, Felix Bonfils, John Shaw Smith, Francis Bedford gibi gezgin fotografçılar arasında; August Salzmann, Auguste Edouard Mariette, Giorgio Sommer, John Henry Parker gibi arkeolog-fotografçılar arasında kullanılmıstır. Arkeolojinin bir temsil boyutu da Magnum Ajansı baglamında gerçeklesmistir. Ferdinando Scianna, Martin Parr, Bruno Barbey, Henri Cartier Bresson, Ara Güler arkeolojiyi yorumlayan Magnum üyeleri arasındadır. Savas harabeleri de Magnum Ajansı üyelerinin fotografladıgı konular arasındadır. Herbert List David Seymour, Robert Capa, Werner Bischof, Joseph Koudelka, Susan Meiselas bu konuda örnekler vermislerdir. Arkeolojinin bir diger özelligi postmodern sanatçılara ilham vermesidir. Duane Mıchals, Sahin Kaygun, Calum Colvin, Simon Norfolk bu dogrultuda eserler veren fotografçılar arasındadır.