Fırat havzasındaki mahalli idarelerin spora yaklaşımlarının analizi

ÖZET Bu araştırmanın amacı, Fırat Havzasında bulunan mahalli idarelerin spora yaklaşımlarının analiz edilmesidir. Mevzuatın mahalli idarelere sporla ilgili verdiği görevler araştırılmış, ne kadarının yerine getirildiği ve bu görevlerin tam anlamıyla gerçekleştirilememesinde engel teşkil eden noktalar tespit edilmiştir. Bu araştırma, Fırat Havzasında bulunan ve Fırat Üniversitesinin etki alanı içerisindeki, Elazığ, Tunceli, Bingöl, Muş illeri mahalli idarelerinin İl-ilçe, Belde-Belediyeleri ve İl Özel İdarelerini kapsamaktadır. Belirtilen yönetim bölgelerinde bulunan belediye başkanları ve il özel idare müdürlerine anket uygulaması yapılmıştır. Mahalli idareler açısından yörelerdeki geçmiş ve mevcut durum ve geleceğe yönelik olarak yapılmış olan planlar tespit edilmiştir. Ayrıca karşılaşılan problemler ve nedenleri incelenmiştir. Fırat Havzasında bulunan dört ile ait mahalli idare yöneticilerinin tamamı (%100), kendilerine bağlı bulunan spor tesislerini yetirli görmediklerini belirtmişlerdir. Şimdiye kadar spor tesisi yapılmayışının nedenleri arasında ilk sırayı, %20.5 oranla mali kaynak sıkıntısına bağlamışlardır. Fırat Havzasındaki mahalli idarelerin %9 1.3 'ünde, kurumun spor işleriyle ilgilenecek bir birimin olmayışı dikkat çekicidir. Yöneticilerin %86'sı kurumlarının halka sunduğu spor faaliyetlerini yeterli görmediklerini belirtirken, en önemli sebep olarak "Mali Kaynak sıkıntısını, göstermişlerdir. Yöneticilerin %82'si diğer kamu ve özel kuruluşlarla işbirliği ve koordinasyon yapılmasının gereğine ve daha ziyade (%28.2) "Kamu ve özel kuruluşlar ile işbirliği ve koordinasyon yaptıklarını belirtmişlerdir. İdarecilerin tamamı, özürlü vatandaşların spor yapmalarına yönelik herhangi bir çalışmalarının bulunmadığını ifade etmişlerdir. Yöneticilerin %74'ü, mahalli idarelerle merkezi idare arasındaki işbirliğinin gerçekleşme düzeyinin "zayıf olduğunu belirtmişlerdir.Sonuç olarak; Fırat Havzası mahalli idarelerinde halka ve gençliğe yönelik spor faaliyetlerinde görülen eksikliğin varlığı kabul edilerek, mevzuat ve mali kaynak noktasında gerekli teşviklerin yapılması zorunluluk arzetmektedir.