Gabriel Marcel'de insan ve somutluk

Bu çalışmada, Gabriel Marcel felsefesinde insanın yeri ve önemi ve bu bağlamda somutluk kavramının ne anlama geldiği incelenmiştir. Modern Dönem ile birlikte bilim ve teknik alanındaki gelişmeler bir yandan insan yaşamını kolaylaştırıcı bir rol üstlenirken diğer yandan da insanı merkezi konumundan uzaklaştırmatehlikesini beraberinde getirmektedir. Başka bir deyişle insan, özne gibi görünmekle birlikte gerçekte nesneleşmeye doğru yol almaktadır. Bu tehlikenin farkında olan varoluşçu düşünürler halkasından olan Marcel insanın bu trajik varoluş durumunu kendi terminolojik özgünlüğü içerisinde ele almakta ve onu kendi bütünlüğü içerisinde anlamlandırmaya çalışmaktadır. Marcel'e göre insan kendi varlığını sorgulamayı unutmuş ve kendisine yabancılaşmıştır.İnsan bu çağda sahip olduğu ve ürettiği şeylerin esiri olmuş, sahibi olduğu şeylere kontrolsüz bir arzu ile bağlanmıştır. Marcel insanın yaşam pratiğinden yola çıkarak her türlü soyutlamanın ve kavramsal düşüncenin karşısına varoluşun somutluğu koymuştur. Şunu vurgulamak gerekir ki Marcel, yaşam ve deneyimi geleneksel anlamından soyutlayarak yepyeni bir kavramsal içerik ile kullanmaktadır. Bütün bu kavramların hayata geçirilmesi kaçınılmaz olarak özneler arası bir ilişkiyi gerektirir.İşte Marcel'in somutluk kavramı özneler arası ilişkilerin hangi temeller üzerine inşa edilebileceğini göstermektedir. Anahtar Sözcükler: İnsan, Somutluk, Varoluşçuluk, Bilim ve Teknoloji