Interpreting warfare and knighthood in late medieval France: Writers and their sources in the reign of king Charles VI (1380-1422)

Bu tez geç Ortaçağ dönemine odaklanarak ama daha önceki zamanlara da bir bakışla, savaş ve şövalyelik üzerine değişik görüşleri inceleyip Fransa'da VI. Charles döneminde yeni bir görüşün varlığını tartışmıştır. Bu söz konusu dönem Yüzyıl Savaşlarının Fransızların kendi askeri başarısızlıklarının çok farkında olduğu bir zamanına denk gelmektedir. Savaş ve şövalyelikle ilgili Ortaçağ görüşleri iki ana başlık altında incelenmiştir: romanslar yoluyla halk dinleyici toplulukları arasında yayılan görüş, ve dini yazarlar, yani din felsefecileri, akademisyenler ve kilise hukukçuları tarafından yüksek eğitimli bir dinleyici topluluğuna hitaben oluşturulan görüş. Bu tez, bir yandan `romans görüşü'nün onbeşinci yüzyılın ilk yarısında halen geçerliliğini koruduğunu gözler önüne sererken, yine halk topluluklarına hitap eden `yeni bir görüşün' artmakta olan popülerliğini öne sürmüştür. Bu yeni görüş bir yandan `dini görüşe' pek çok yaklaşımı itibariyle yakınken bir yandan da birtakım açılardan, ki buna `dini görüş' tarafından da belli bir derecede kullanılmış olan savaşla ilgili yazılmış eski Roma eserlerini kullanma biçimi de dahildir, değişiktir. Tez, bu `yeni görüş'ü bahsedilen zamanda Fransa'da yaşamış olan şu üç yazarın eserleriyle örneklemiştir: Honoré Bouvet, Philippe de Mézières ve Christine de Pizan. Bir yandan bu yazarların savaş ve şövalyelik üzerine düşüncelerini o günün askeri olayları açısından değerlendirirken, bir yandan da hümanizmle olan ilgilerine kısaca değinmiştir.