Routes and communications in late Roman and Byzantine Anatolia (CA. 4th-9th centuries a.d.)

Bu çalışma, Geç Roma ve Bizans döneminde idari/siyasi ve ekonomik yapıdaki değişimlerin Anadolu'daki şehirlerin statüsüne ve rotaların kullanımına etkilerini değerlendiren bir çerçeve sunmaktadır. 4. ve 9. yüzyıllar arasındaki dönemin dinamiklerine bakan çalışmalar, kentleşme durumunu, klasik şehrin 'sürekliliği' veya 'süreksizliği', 'dönüşümü' veya 'çöküşü' üzerinde durarak, yazılı kaynaklar ve arkeolojik veriler yoluyla tartışmışlardır. Söz konusu dönem, hem rotaların kullanımı ve hem de kentleşme dinamiklerine etki eden, askeri ve siyasi koşulların egemen olduğu bir süreçtir. Kazı raporlarından ve tarihi belgelerden elde edilen verileri birleştirerek, bu tez, söz konusu değişimlerin, 4. ve 9. yüzyıllar arasında, rotaların kullanımına ve bu yüzden bu rotalar üzerinde kurulmuş kentlerin durumuna nasıl ve ne şekilde etki ettiğini tartışmaktadır. Bu tartışma, Arap akıncıları, hacılar ve Roma orduları tarafından kullanılan iki ana diyagonal rotayı referans alarak açıklanmaktadır. Bu rotalar üzerinde, arkeolojik ve tarihi olarak bilinen ana kentler, Anadolu'nun genel görünümünü ortaya koymak ve Roma kentlerinin durumundaki değişimi değerlendirmek için kullanılmıştır.