Gelişimsel kalça çıkığı olan hastalarda pelvik osteotomi sonrası kalça gelişiminin radyolojik takibi

Amaç: Bu çalışmada, Pemberton osteotomisi sonrası uzun dönemde meydana gelen radyolojik değişikliklerin asetabulum gelişimiyle olan ilişkisi incelenecektir. Materyal ve Metot: Bu çalışma kalça çıkığı tanısı konulan hastalardan, pemberton osteotomisi ile tedavi edilen hastaların uzun dönem kalça gelişimlerini kontrol etmek ve radyolojik olarak değerlendirmek adına yapılmış retrospektif bir çalışmadır. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Ortopedi ve Travmatoloji polikliniğine başvurup pemberton osteotomisi yapılmış hastalar belirlenecektir. Hastalara preop ve postop son kontroldeki asetabular indeks (AI), ortalama asetabular derinlik indeks, merkez kenar açısı, Tönnis, Kalamchi-MacEwen sınıflaması bakılacaktır ve kaydedilecektir. Hastalar muayene edilip fleksiyon ve abduksiyon dereceleri kaydedilecektir. Ameliyat süresi üzerinden en az 5 sene geçmiş hastalar kontrole çağrılıp kontrol pelvis grafileri çekilecektir ve radyolojik ölçümler yapılacaktır. Ayrıca fiziksel muayeneleri yapılıp eklem hareket açıklıkları kaydedilecektir. Bulgular: Toplam 79 hasta; %26,71'i çift taraflı, %63,29'u tek taraflı olmak üzere opere edildi. Hastaların %13,92'si erkek %86,08'i kadın idi. Toplam 108 kalçaya pemberton osteotomisi uygulandı. 25 femura kısaltıcı osteotomi uygulandı. Revizyon ihtiyacı olan 6 kalçaya revizyon operasyonu yapıldı. Opere edilen kalçaların, preop dönemde %14,81'i Tönnis grade 2; %21,30'u grade 3; %63,89'u grade 4 evre idi. Postop dönemde %92,59'u Tönnis grade 1, %7,41'i kalça grade 2 olarak bulundu. Kalamchi-Macewen sınıflamasına göre %56,48'inde avasküler nekroz (AVN) yoktu. Kalçaların %20,37'si grade 1, %12,96'sı grade 2, %5,56'sı grade 3, 5%4,63'ü ise grade 4 evre idi. Hastaların postop CEA ortancası 31 (9, 62); Aİ1 ortancası 40 (26, 60); Aİ2 ortancası 20 (6, 41); ADİ1 ortancası 15 (6, 38); ADİ2 ortancası 35 (20, 53); Reimer1 ortancası 100 (40, 100); Reimer2 ortancası 0 (0, 35) olarak bulundu. Sonuç: Pemberton osteotomisi uygulanan vakalarda literatürle uyumlu olarak vakaların preop Aİ düzeyleri postop Aİ düzeylerinden daha yüksek bulundu. Vakaların postop ADİ düzeyleri preop ADİ düzeylerinde anlamlı ölçüde yüksek bulundu. Vakaların postop Reimer düzeyleri preop Reimer düzeylerine göre anlamlı düzeyde düşük bulundu. Aİ, ADİ, CEA ve Reimer belirteçleri, pemberton osteomisi yapılan vakalarda asetabulumun gelişimini takip etmek amacıyla izlenebilir. Anahtar Kelimeler: Gelişimsel Kalça Displazisi, Pemberton, Osteotomi, Radyolojik İndeksler