Gençlerin siber mağduriyet, siber zorbalık ve stresle başa çıkma düzeylerinin incelenmesi: Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi örneği

Bu araştırmanın amacı, Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi öğrencilerinin siber mağduriyet, siber zorbalık ve stresle başa çıkma düzeylerini çeşitli demografik değişkenler açısından incelemektir. Araştırma nicel yöntemle desenlenmiş bir çalışmadır. Veriler, katılımcılara uygulanan üç farklı ölçme aracı aracılığıyla toplanmıştır: Kişisel Bilgi Formu, Tanrıkulu'nun revize ettiği Üniversite Öğrencileri için Yenilenmiş Siber Zorbalık Envanteri ve Durak ve Şahin'in geliştirdiği Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği kullanılarak veri toplama süreci tamamlanmıştır. Araştırmanın evrenini Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi'nde öğrenim gören lisans öğrencileri, örneklemini ise bu evrenden basit seçkisiz örnekleme yöntemiyle seçilen 393 öğrenci oluşturmaktadır. Elde edilen veriler, IBM SPSS Statistics 22 programı aracılığıyla analiz edilmiştir. Analiz sürecinde, betimsel istatistiklerin yanı sıra gruplar arası farklılıkları incelemeye yönelik parametrik analiz teknikleri kullanılmıştır. Araştırma bulguları, siber zorbalık davranışlarının genel olarak düşük düzeyde olduğunu; stresle başa çıkma becerilerinin ise özellikle gelir düzeyi ve internet kullanım süresi gibi değişkenlerden anlamlı biçimde etkilendiğini göstermektedir. Cinsiyet tek başına belirleyici bir etken olmasa da, bazı dijital davranış biçimlerinde kadın ve erkek bireyler arasında farklı eğilimler gözlemlenmiştir. Siber zorbalık yapma ve maruz kalma durumları ilişki durumu, akademik alan, sınıf düzeyi, not ortalaması ve sosyal medya kullanım alışkanlıkları gibi birçok demografik ve bireysel faktörle ilişkili bulunmuştur. Bu sonuçlar, dijital ortamlarda etik iletişimi teşvik eden politikaların gerekliliğini ortaya koyarken; özellikle düşük gelir grubundaki bireylerin stresle başa çıkma becerilerini geliştirecek destekleyici programlara ihtiyaç duyduğunu da düşündürmektedir. Ayrıca, dijital risklere daha açık olan grupların belirlenmesi ve bu gruplara yönelik koruyucu müdahale stratejilerinin geliştirilmesi hem bireysel iyilik hâli hem de çevrimiçi güvenliğin artırılması açısından önem taşımaktadır.