Genu rekurvatumlu alt extremitenin kas dengesizliğinin araştırılması

Genu recurvatum, dizin duruş fazında hiperekstansiyonu ile tanımlanır. GR dizin geriye doğru esnemesine neden olan bir diz dizilim bozukluğudur. Diz eklemi çevresindeki kasların zayıflığı, aşırı plantar fleksiyon, propriyoseptif bozukluk, kuadriseps spastisitesi ve nörolojik veya kas-iskelet yaralanması dahil olmak üzere birçok faktör GR'ye neden olabilir. İnme hastalarında %40 ila %68 oranında GR saptanmıştır. Bu nedenle bu çalışmanın amacı, GR'yi önlemek için alt ekstremite kas aktivitesi, diz eklem pozisyon hissi ve diz stabilitesi ile ilgili olarak sağlıklı kişilerde GR'yi değerlendirmektir. Onam formu imzalandıktan sonra bu çalışmaya 9K/22E, ortalama yaşı 22.8 +2.6 SD olan 33 katılımcı dahil edildi. GR derecesini gonyometre ile ölçüldü, biceps femoris, anterior tibialis kası, rectus femoris ve gastrocnemius'un kas aktivitesini değerlendirmek için bir sEMG kullanıldı. Propriosepsiyonun değerlendirilmesi için diz eklemi pozisyon testi kullanıldı. Katılımcılar; GR'li 21 katılımcı ve GR'siz 12 katılımcı olmak üzere GR testine göre iki gruba ayrıldı. İki grup arasında GR derecesi açısından önemli derecede anlamlı fark vardı (p<0.05). Veriler, 10°'den fazla olduğunda kas aktivite oranının %64,3 ile rektus femorise kaydığını gösterirken; 10°'den az olduğunda kas aktivite oranının %51,8 ile biseps femorise kaydığını gösterdi. Ek olarak, veriler, iki grubu karşılaştırdığımızda ön tibialis ve gastroknemius için kas aktivite oranının aynı yüzdede kaldığını gösterdi. Bu nedenle uyluğun arka kaslarında daha zayıf aktiviteye sahip olmanın GR gelişimi için bir faktör olabileceği sonucuna vardık. Sonuç olarak, veriler uyluğun arka kaslarının daha zayıf aktivitesine sahip olmanın, GR gelişimi için bir faktör olabileceğini göstermiştir. Sonuç olarak, biseps femoris aktivitesini ölçmek, GR geliştirme riski taşıyan hastaları belirlemenin güvenilir bir yoludur.