Geriatrik depresyon ölçeği kısa formunun Türk yaşlı nüfusunda geçerlilik ve güvenirlik çalışması

Amaç: Bu çalışmada Geriatrik Depresyon Ölçeği-15'in (GDS-15) Türk yaşlı nüfusunda geçerlik, güvenirliğinin değerlendirilmesi ve Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesi Geriatri Polikliniğine başvuran hastaların Geriatrik Depresyon Ölçeği-15'e göre depresyon sıklığı ve sosyo-demografik özelliklerinin belirlenmesi amaçlanmaktadır. Yöntem: Çalışma kesitsel bir araştırmadır. Çalışmaya toplam 329 ayakta bakılan hasta dahil edilmiştir. İlk aşamada hastalara Mini Mental Durum Muayenesi (MMSE) uygulanmıştır. Hastaların Mental Bozukların Tanısal ve Sayımsal El Kitabı,5.baskı (DSM-5) tanı kriterleri baz alınarak depresyon tanısını karşılayıp karşılamadıkları incelendikten sonra, başka bir uygulayıcı tarafından Geriatrik Depresyon Ölçeği uzun formu (GDS) uygulanmıştır. Uzun formun içinden kısa formun maddeleri ayrıştırılarak iki ayrı ölçek puanı elde edilmiştir. Oluşturulan GDS ve GDS-15 puanları DSM-5 ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: DSM-5 kriterleri dikkate alınarak yapılan analiz sonucunda, GDS-15'in kesme noktası skoru ≥5 puan olarak alındığında depresyonu saptamadaki duyarlığı %92, özgünlüğü %91 olarak bulunmuştur. GDS-15 için, %95 güven aralığında Receiver Operating Characteristics (ROC) eğrisi altında kalan alan ise 0,97 olarak bulundu (95% CI =0.947-0.996), p <0.001. Sonuç: GDS-15, tıpkı GDS gibi yaşlılarda depresyonu ortaya koymada yararlı bir ölçektir. Bu çalışma, GDS-15'in Türk yaşlı nüfusunda ve birincil bakım merkezlerinde, geçerlilik ve güvenilirliğine destek sağlamaktadır. Anahtar Sözcükler: Depresyon, GDS-15, validasyonu, Yesavage Geriatrik Depresyon Ölçeği, duyarlılık, özgünlük.