Gestasyonel diabetes mellitus ile periodontal sağlığın ilişkisi

Çalışmamızın amacı; Gestasyonel Diabetes Mellitus (GDM) tanısı almış gebeler ve sağlıklı gebelerde; klinik ölçümleri ve diş eti oluğu sıvısında (DOS), İnterlökin-1β (IL-1β), visfatin, resistin seviyelerini karşılaştırarak; GDM'nin periodontal dokularla ilişkisini incelemektir. GDM'nin periodontal hastalıkla ilişkisini anlamak amacıyla, 94 GDM'li gebe ve 94 sağlıklı gebe grubu çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya dahil edilen tüm gebelerden ayrıntılı medikal ve dental anamnez alınmış; plak indeksi (Pİ), gingival indeks (Gİ), sondalamada kanama (SK), sondalanabilir cep derinliği (SCD) ve klinik ataşman düzeyi (KAD) olmak üzere ölçümler yapılmış ve DOS'da IL-1β, visfatin, resistin seviyelerinin biyokimyasal analizlerinin gerçekleştirilebilmesi için bireylerden DOS örnekleri toplanmıştır. Yaptığımız detaylı medikal ve dental anamnez sonucu ortaya çıkan verilerde; GDM grubunun boy ortalamaları anlamlı derecede düşük bulunurken, kilo ve vücut kitle indeksi (VKİ) ortalamaları, çocuk sayısı, geçirdiği gebelik sayısı ve önceki gebelikte GDM öyküsü, normal doğum ağırlığı, sezaryen varlığı ve sigara kullanımı varlığı anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. Klinik ölçümleri değerlendirdiğimizde; GDM grubunun Pİ, Gİ, SCD, SK, KAD ortalamaları, düzensiz diş fırçalama, karyojenik sebeple diş kaybı, diş etinde kızarıklık, şişlik, ödem, diş gıcırdatma varlığı, sigara kullanımı varlığı ve Evre I ve Evre II periodontitis tanılı hasta grubu, kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuştur. GDM grubunun DOS IL-1β düzeyleri kontrol grubundan istatistiksel olarak anlamlı derecede yüksek bulunmuşken, visfatin ortalamaları anlamlı derecede düşük bulunmuştur; kontrol ve GDM gruplarının DOS resistin düzeyleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir. GDM grubunda IL-1β değişkeni ile KAD arasında pozitif yönde anlamlı korelasyon gözlenmiştir. Kontrol grubunda ise IL-1β değişkeni ile Pİ, Gİ, SK arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı korelasyon gözlenmiştir. Kontrol grubunda resistin ve visfatin değişkenleri ile Pİ, Gİ, SCD, SK, KAD ortalamaları arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı korelasyon gözlenmişken; GDM grubunda anlamlı korelasyon gözlenmemiştir. Çalışmamızda GDM olgularında yüksek periodontal hastalık prevalası görülmüş, periodontal hastalık ile GDM arasındaki patofizyolojik bir ilişkinin varlığı biyokimyasal değerlendirmeler ile desteklenmiştir.