Giorgio Agamben'in politik felsefesi bağlamında istisna hali ve egemenlik üzerine inceleme

Bu tezde, çağdaş siyaset teorisi tartışmalarında merkezi bir öneme sahip olan "istisna hali" kavramı incelenecektir. "İstisna Hali"nin, siyasal düşünüşün temel temaları arasında yer alan şiddet, meşruiyet ve egemenlik ile girdiği ilişki, Giorgio Agamben'in konu üzerine kaleme aldığı eserlerden yola çıkılarak yapısal ve düşünsel boyutlarıyla analiz edilecek; Agamben'in istisna hali kavramsallaştırmasının Carl Schmitt ve Walter Benjamin'in düşünceleriyle örtüşen ve artışan boyutları metin içinde tahlil edilecektir. Agamben'in egemenliği, "belirsizlik bölgesi" ve "sınır" kavramlarıyla ilişkili olarak tarif ettiği, siyaset teorisinde egemenin gücü üzerine yapılan tartışmalara "kutsal insan" ve "çıplak hayat" gibi teorileriyle özgün bir katkı sağladığı görülmektedir. Tezde, Agamben'in bu görüşleri, farklı yaklaşımlar çerçevesinde değerlendirilecek, egemenin hukuk ve şiddet ile girdiği ilişki irdelenecektir. İnceleme dar anlamda siyaset felsefesi ile sınırlı tutulmayacak, farklı edebi metinler ve tragedyalarda değişen açılardan gözlemlenebilen egemen iktidarın yapısal özellikleri, onun meşruiyetinin biyopolitika ile girdiği ilişkiye ve bunun yansımalarına bakılacak, edebi metinler bu anlamda kaynak olarak kullanılacaktır. Bunun yanı sıra, Agamben'in bazı kavramsallaştırmaları, Türkiye'nin siyasal koşulları çerçevesinde ortaya çıkan kimi olgular üzerinden de teorik olarak değerlendirilecektir. Anahtar Kelimeler : Agamben, istisna hali, egemenlik, kutsal insan, çıplak hayat, biyopolitika, potansiyel ve dil, Walter Benjamin, Carl Schmitt.