Giysi tasarımında biyomimesisin incelenmesi ve biyomimetik yaklaşımla bir tasarım önerisi

Tasarımın bir sanatçı tarafından üretilmesindeki ilk öğretici doğa olmuştur. Çevresinde gözlemlediği organizmaları ilham noktası belirlemiş ve onları eserlerinde kullanmıştır. İlkel kabile uygarlıklarında mimetik algısı; form ve malzeme olarak taklit edilmiştir. Formlarında hayvansal, bitkisel ve geometrik formlar kullanmışlardır. Form ve malzeme kullanımındaki taklit ile yeryüzünün ilk sanatsal çalışmalarını oluşturmuşlardır. Tasarımın birçok disiplininde yer almaktadır. En bilindik örnekleri mimari alanında yapılmıştır. Çalışmada doğanın tasarıma aktarım yöntemleri ele alınarak Biyomimetik yaklaşıma dayalı giysi tasarımlarının araştırılması ve analiz edilmesi hedeflenmektedir. Çalışma nitel bir araştırma olarak yapılmıştır ve beş bölümden oluşmaktadır. Doğadaki sistematik yapının anlaşılması önem taşımaktadır. Bu bağlamda çalışmanın amacı, giysi tasarımı ile biyomimesin ilişkisi kapsamında biyomimetik yaklaşımla giysi tasarımında uygulanabilirliğini araştırmak olarak belirlenmiştir. Doğanın matematiksel kurallarını öz benzeşim, kendine benzerlik ve fraktal boyutları ile ele alarak kalıp ve manipülasyon tekniklerinde yeni uygulama alanları oluşturmaktır. Tasarımcı, moda ve tekstil tasarımında doğanın işleyişini sistematize ederek taslak çizimlerini ve sürecini analiz etmiştir. Analiz edilen tüm verileri değerlendirerek koleksiyon hazırlama aşamalarını gerçekleştirmiştir. Tasarımcı doğanın işleyişini analiz etmek için "Doğa belirlenen gereksinimler doğrultusunda nasıl bir metod uyguluyor? Form oluşumu nasıl gerçekleştirilmiş ve hangi yol izleniyor?" sorularının cevaplarını aramıştır. Bu cevaplar ile tasarım fikrini şekillendirmiş ve çözüm yollarının oluşturmasında bir iş akışı tablosu oluşturmuştur. Bu süreç doğrultusunda koleksiyonlarını hazırlamıştır. Koleksiyon, doğanın matematiğinden yola çıkılarak oluşturulmuştur. Koleksiyon 10 tasarımdan oluşmaktadır. Tasarımların kalıplarında Fibonacci ve Lucas Sayı Dizileri, Fraktal geometrinin türleri kullanılmıştır. Kalıp sisteminde bu oranların kullanılabilirliği incelenmiş ve uyarlanmıştır. Kademeli artış ve oranlar kadın bedeninde ölçülendirilmiştir. Koleksiyondaki kalıp ve yüzey uygulamalarında kullanılan ölçü ve oranların estetik bütünü oluşturmada önemli bir rol oynadığı sonucu bulunmuştur. Doğanın taklit edildiği bu matematiksel yöntemlerin kalıp hazırlama ve kumaş manipülasyonlarında da kullanılması tasarımsal yapıyı kuvvetlendirmiş ve bütünsel ahenk, bilinçli olarak yakalanmıştır. Anahtar Kelimeler: Biyomimesis, Biyomimikri, Fraktal Geometri, Altın Oran, Tasarım, Giysi Tasarımı.