Glisin reseptör antikoru pozitif kriptojenik fokal epilepside periferik kan hücrelerinin immünfenotiplendirilmesi ve antijenik yanıtlarının araştırılması

Epilepsi, beyindeki spontan, ani elektrik boşalımları sonucu oluşan nöbetlerle karakterize yaygın bir hastalıktır. Nöbetlerin eşlik ettiği bazı otoimmün hastalıklarda hastaların serum ve serebrospinal sıvılarında saptanan otoantikorların etiyolojisi bilinmeyen kriptojenik epilepsilerde T hücre aracılı immün yanıta bağlı olarak epileptiform aktiviteyi tetiklediği düşünülmektedir. Son yıllarda rijidite ve miyoklonusla birlikte progresif ensefalomyelit (PERM) hastalarında saptanan glisin reseptör (GlyR) antikorlarına kriptojenik fokal epilepsilerde de rastlanması GlyR antikorlarının nöbet patogenezinde rol oynayabileceğine işaret etmektedir. GlyR antikoru pozitif epilepsi olgularının antijen spesifik immün hücre gruplarında ortaya çıkabilecek immünolojik değişikliklerinin belirlenmesi amacıyla çalışmamıza 7 GlyR antikoru pozitif ve 15 antikor bulundurmayan olgu olmak üzere toplamda 22 Kriptojenik Fokal Epilepsi hastası ile yaş ve cinsiyet uyumlu 25 sağlıklı gönüllü dahil edildi. Hastaların kanlarından periferik kan mononükleer hücreleri (PKMH) izole edilerek immün sistem hücreleri (NK hücresi, T hücresi ve alt grupları ile B hücre ve alt grupları) florokrom antikorlarla işaretlendi ve akım sitometrisi yöntemi ile immünfenotipleme yapıldı. Çalışma sonucunda B, T, NK ve NKT hücreleri genel popülasyonunda gruplar arasında anlamlı bir fark görülmemiştir. GlyR antikoru negatif olguların naif B hücrelerinde (CD19+IgD+CD27-) sağlıklı kontrollere göre artış görülürken (p=0,0233), GlyR antikoru pozitif olgularda anlamlı bir fark bulunmamıştır. GlyR antikoru pozitif ve negatif olguların (CD19+IgD-CD27-) immatür B hücrelerinin azaldığı görülmüş ve bunlardan antikor negatif olgularda anlamlılık bulunmuştur (p=0,0458). Hastaların (CD19+CD38+CD138+) plazma ve (CD19+CD38++CD138-) plazmablast hücrelerinde görülen azalma anlamlı bulunmamıştır. T hücre ve alt tipleri değerlendirildiğinde CD4+ yardımcı T hücreler ve CD8+ sitotoksik T hücrelerinde kontrollere göre anlamlı bir fark bulunmamıştır. GlyR antikoru pozitif hastaların CD3+CD4+CD25+ T hücrelerinde (p=0,0178) ve CD3+CD4+CD25high regülatör T hücrelerinde (p=0,0101) sağlıklı gönüllere göre artış görülmüştür. Bulgular, GlyR antikorlarının otoimmünite gelişiminde anahtar mekanizma olan T hücre aracılı aktif inflamasyona katkıda bulunarak epilepsi patogenezinde rol oynayabileceği görüşünü desteklemektedir.