Gölgeli demokrasi çağı'nın eko-küresel eleştirisi

İnsanın, siyaseti de içine alacak şekilde, yaşama bakış açısını iki aşamada değerlendirmek mümkündür. Bunlardan ilki insanın doğa ile ilişkilerinin şekillendiği dönemdir. İnsan ile doğa arasındaki karşılıklı bağımlılık ilişkisi bilincine dayanan, her varlığa özü itibariyle değer veren bu dönemde doğa, bir bütünlük içinde algılanmaktadır. Bununla birlikte insanın insan üzerinde tahakküm ilişkilerinin yaygınlaşmaya başlaması, bir süre sonra insanın doğa üzerindeki tahakkümünün kurumsallaşmasını beraberinde getirmiştir. Bu uzun tarihsel sürecin bir sonucu olarak siyasal yaşamın bir parçası olarak demokrasi gölgelenmiştir. Bu aşamada demokrasiyi gölgeli olarak nitelendirmemize neden olan motivasyonları ikiye ayırmak mümkündür: Bunlardan ilki gölgeli demokratik söylemin özgürlük, eşitlik ve adalet terimlerini yorumlayışının "a priori" ideallerle uyuşmuyor olduğu iddiasıdır. Nitekim gölgeli demokrasilerde özgürlük, büyüyen devletin özneye bıraktığı serbest ticaret alanları ve kısmen de olsa ev yaşamı ile sınırlıdır. Eşitlik ise kanunlar önünde eşit muameleyi kapsamakta, yer yer de sosyal eşitliği sağlamaya dönük çabalara işaret etmektedir. Bu aşamada tüketim, gölgeli demokrasilerin devamını sağlayan önemli bir kavram olarak teoriye eklemlenmektedir. Sözü edilen motivasyonlardan ikincisi, gölgeli demokrasilerde siyasal hayata katılımı sağlayan ve onu yürüten temel kurumların, katılım işlevini yerine getirmiyor olduğu iddiasıdır. Zira başta kitle iletişim araçlarının manipülasyonun neden olduğu topyekun güdülenme ile, seçim sistemlerindeki adaletsizlikler, başkanlık sistemlerindeki ve parlamenter yapılardaki tutarsızlıklar, seçmen katılımının yetersizliği ve bilinçsizliği gibi pek çok faktör fonksiyonel bunalım içindeki demokrasilerin gölgelenmiş olduğunu kanıtlar niteliktedir. 121 Gölgeli demokrasilerin kavramsal ve fonksiyonel bunalımının aşılması, yalnızca siyasette değil top yekun olan hayata olan bakış açımızda bir reformasyonu zorunlu kılmaktadır. Zira gölgeli demokrasi çağının dayattığı ekolojik bunalım, insanlığı doğaya olan yaklaşımında bir değişikliğe gitmeye zorlamaktadır. Anahtar Sözcükler 1. Demokrasi 2. Ekolojik Kriz 3. Modernizm 4. Aydınlanma Çağı 5. Toplumsal Ekoloji