The effect of perceptual fluency on accurate, false and predicted memory performance

Anılarımız yaşadıklarımızın tam kopyası olarak çağrılmazlar ve yanlış bilgiler içerebilirler. Çalışmalar insanların olay sonrası maruz kalınan yanlış bilgilerden ve algısal akıcılık bozukluklarından dolayı sahte anı çağırmaya daha açık hale geldiklerini göstermiştir. Uyaranın görsel akıcılığı bellek hatalarının artmasına sebep olan faktörlerden biri olabilir. Bir başka deyişle, eğer katılımcılar bir olayı akıcı bir şekilde göremezlerse onların ikinci bilgiyi belleklerine entegre etme ihtimalleri artabilir. Ayrıca, katılımcıların kodlama süreçlerinde olayı ne kadar akıcı, ve kolay algıladıkları onların bu olay hakkındaki bellek yargılarını etkileyebilir. Güncel çalışma görsel akıcılığın gerçek, sahte ve bellek tahmini süreçlerine etkisini araştırmayı hedeflemektedir. Üç çalışma setinde katılımcılara bozulmamış (akıcı) ve maskelenmiş (akıcı olmayan) resimler aracılığıyla sekiz öykü sunulmuştur. Olay sonrası yanlış bilgi manipülasyonu kapsamında katılımcılara bu sekiz öyküdeki on iki detay değiştirilerek öyküler yeniden sunulmuştur. Gerçek ve sahte anılar; doğru, yanlış ve alakasız seçeneklerden oluşan üç şıklı tanıma belleği testiyle ölçülmüştür. Bunlara ek olarak, 1. deneyde katılımcılardan öykülerin detaylarıyla ilgili bellek tahminlerini 0'dan 100'e kadar olacak şekilde belirtmeleri istenmiştir. Bellek yargısı bildirmenin etkisini kontrol etmek amacıyla 2. ve 3. deneylerde bellek yargısı toplanmamıştır. Ayrıca, 3. deneyde tahmin edilerek verilen cevapların etkisi kontrol edilmiştir. Bu 3 deney setinde bellek tahminleri ve gerçek bellek performansı arasında tutarlılık bulunmuştur. Bir başka deyişle, katılımcılar akıcı olmayan uyaranlar için düşük bellek performansı tahmin etmişler ve bu uyaranları daha az hatırlamışlardır. Ayrıca, katılımcılar yanlış seçenekleri alakasız olan şıkka kıyasla daha fazla seçmişlerdir. Bu durum yanlış bilgi manipülasyonunun sahte anı oluşturduğunu göstermektedir. Tahmin edilen ve gerçek bellek performanslarının sonuçlarının aksine, akıcı ve akıcı olmayan sunumlar arasındaki fark sahte anılarda görülmemiştir. Şöyle ki, katılımcıların sahte anıları akıcı ve akıcı olmadan sunulan uyaranlar için benzer oranlardadır. Bu sonuçlar literatürdeki sahte anı ve algısal akıcılık literatürü ile paralellik göstermektedir.