Grad 2 ve Grad 3 astrositomlarda CDKN2A/B ve EGFR FİSH inceleme bulguları ile morfolojik özelliklerin prognozla ilişkisi

Amaç: Grad 2 ve grad 3 astrositomlar MSS'de özellikle frontal lob yerleşimi gösteren erişkin ve genç erişkinlerde görülen tümörlerdir. Astrositomların sınıflandırılmasında eskiden beri kullanılan histopatolojik özelliklere dayanan derecelendirme sistemi hem patologlar arasında uyumsuzluğa neden olmuş, hem de hastaların tedavisini ve sağkalımını öngörmede anlamlı farklılıklar oluşturmamıştır. Son yıllarda özellikle tümörlerin histopatolojik özellikleri yanında başta İDH mutasyonu olmak üzere genetik özelliklerine de dayanan sınıflandırma biçimleri hız kazanmış ve hastaların sağkalımını öngörmede başarılı sonuçlar elde edilmiştir. CDKN2A/B dokuzuncu kromozomun kısa kolunda yer alan, p16, p14, p15 gibi siklin bağımlı kinazları inhibe ederek hücre bölünmesini durduran proteinlerin sentezlenmesinde görev alan bir gendir. Son yıllarda yapılan çalışmalarda CDNK2A/B geninde meydana gelen homozigot delesyonların kötü klinik seyirle ilişkili olduğu belirlenmiştir. Bunun yanında İDH mutasyonu göstermeyen astrositomlarda EGFR gen amplifikasyonlarının kötü klinik seyirle ilişkili olduğu belirlenmiş olup, İDH mutant astrositomlarda bu konu hakkında veri sınırlıdır. Amacımız bahsedilen gen mutasyonlarıyla beraber 10 BBA'ya (2,37mm2) düşen mitoz sayılarını belirleyerek grad 2 ve grad 3 astrositomları daha objektif bir şekilde sınıflandırmak, hasta sağkalımını daha iyi bir şekilde öngörmektir. Gereç ve yöntem: İstanbul Üniversitesi İstanbul Tıp Fakültesi Patoloji Anabilim Dalı'nda 2016-2020 yılları arasında astrositom tanısı almış İDH mutasyonu gösteren, ATRX ekspresyon kaybı ve/veya P53 mutasyonu gösteren 39 vaka çalışmaya alındı. Hastaların sağkalım verilerine ve radyoloji bilgilerine ulaşıldı. HE boyalı preparatlarda 10 BBA'ya (2,37mm2) düşen mitoz sayısı belirlendi, tümör yoğunluğu fazla olan alanlar işaretlendi. Doku microarray yöntemiyle dörder doku içeren bloklar oluşturuldu. Bloklar üzerinde CDKN2A/B, EGFR FİSH incelemeleri ve ATRX immünhistokimyasal incelemesi gerçekleştirildi. CDNK2A/B geninde delesyon varlığı-oranı, EGFR gen amplifikasyonu ve immünhistokimyasal olarak ATRX nükleer ekspresyon kayıpları belirlendi. Bulgular: Tüm olgularda 10 BBA'ya (2,37mm2 ) düşen mitoz sayısı 0 ile 3 arasında değişmekteydi. Mitoz sayısının genel sağkalıma ve hastalıksız sağkalıma anlamlı etkisi bulunmadı. Grad 2 ve grad 3 tümörlerin benzer yaş gruplarında görüldüğü, benzer genelsağkalım ve hastalıksız sağkalıma sahip oldukları belirlendi. İki vakada grad 4 astrositoma progresyon mevcuttu. CDKN2A/B FİSH incelemesinde 2 vakada yüksek oranda homozigot delesyon saptandı ancak hastalarda kötü klinik seyri düşündürecek bulgu yoktu. EGFR FİSH incelemesinde amplifikasyon saptanmadı. Sonuç: Tümör gradının ve mitoz sayısının genel sağkalım ve hastalıksız sağkalım üzerine etkisi olmadığı anlaşıldı. İki vakada CDKN2A/B geninde saptanan yüksek oranda delesyon saptandı ancak sağkalım konusunda yorum yapmak için takip süreleri yetersiz bulundu. EGFR geninde amplifikasyon belirlenmedi, İDH mutant tümörlerin patogenezinde etken bir genetik mekanizma olmadığı düşünüldü.