Graves orbitopatisi olan hastalarda periostin, ıl-4 ve ıl-13 düzeyinin incelenmesi

Amaç: Hipertiroidinin en sık sebebi olan Graves hastalığının tiroid dışı en sık görülen bulgusu orbitopatidir. Graves orbitopatisi patogenezinde ekstraoküler kasların proliferasyonu, kemik içindeki orbital yağ ve bağ dokusunun genişlemesinden kaynaklanan propitozizdir. Orbital fibroblastların inflamasyon, fibrozis mekanizmalarında görev alan periostin proteini, IL-4 ve IL-13 sitokinlerinin Graves oftalmopatisi patogenezindeki rolünü araştırmayı amaçladık. Gereç Ve Yöntem: Çalışmaya etik kurul onayı aldıktan sonra Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji ve Metabolizma Hastalıkları polikliniğine Haziran 2022 ile Şubat 2023 tarihleri arasında başvuran Graves tanısı ve buna bağlı orbitopatisi olan 25 hasta (Grup 1), Graves hastalığı tanısı olan orbitopatisi olmayan 25 hasta (Grup 2) ve tiroid fonksiyon testleri normal ek hastalığı olmayan 25 sağlıklı gönüllü (Grup 3) kişilerden oluşan toplamda 75 kişi dahil edildi. Kişilerden alınan kanlarda Human Periostin Elısa Kıt Bioassay Technology Laboratory (BT Lab) (katalog no: E3226Hu), Human İnterleukın 4 Elısa Kıt Bioassay Technology Laboratory (BT Lab) (Catalog no: E0092Hu) ve Human İnterleukin 13 Elısa Kıt Bioassay Technology Laboratory (BT Lab) (Catalog no: E0098Hu) markalı kitlerle çalışıldı. Çalışmanın sonucunda anlamlı fark vardı. Bulgular: Çalışmaya eklenen her üç grup arasında yaş, cinsiyet, boy, kilo, BMI, sistolik ve diastolik kan basıncı glukoz, üre, kreatinin, ALT, Wbc, Hgb, Plt parametrelerinde anlamlı fark yoktu. TSH, TRAb, sT4 tiroid hormon ve otoantikor düzeyleri gruplar arasında anlamlı fark vardı (sırasıyla p<0.001, p<0.001 ve p=0.001). Grup 1 ve Grup 2 TSH düzeyleri Grup 3 TSH düzeylerine göre anlamlı düşük saptandı (sırasıyla p=0.001 ve p<0.001). TRAb düzeyi Grup 3'e göre Grup 1 ve Grup 2'de anlamlı olarak daha yüksek saptandı (her iki p<0.001). Grup 1 ve Grup 2 T4 düzeyleri Grup 3 sT4 düzeylerine göre anlamlı yüksek saptandı (her iki p=0.001). Araştırmamızın esasını oluşturan periostin, IL-4 ve IL-13 verileri Graves oftalmopatisi olan grupta diğer gruplara göre anlamlı olarak yüksek saptandı (her üç p<0.001). Periostin düzeyi Grup 1'de Grup 2 ile Grup 3' e göre anlamlı olarak daha yüksek saptandı (sırasıyla p=0.001 ve p<0.001). Grup 2' nin periostin düzeyi Grup 3' e göre anlamlı yüksek saptandı (p=0.02). IL-4 düzeyi Grup 1'de Grup 2 ile Grup 3' e göre anlamlı olarak daha yüksek saptandı (her iki p<0.001). Grup 2' nin IL-4 düzeyi Grup 3' e göre anlamlı yüksek saptandı (p=0.01). IL-13 düzeyi Grup 1'de Grup 2 ile Grup 3' e göre anlamlı olarak yüksek saptandı (sırasıyla p=0.002 ve p<0.001). Grup 2' nin IL-13 düzeyi Grup 3' e göre anlamlı yüksek saptandı (p=0.04). Sonuç: Graves oftalmopatisi olan kişilerde periostin, IL-4, IL-13 düzeyleri Graves hastalığı olan oftalmopatisi olmayan ve sağlıklı bireylere göre daha yüksek saptandı. Graves hastalığı olup oftalmopatisi olmayan hastalarda sağlıklı kişilere göre periostin, IL-4, IL-13 düzeyleri daha yüksek saptandı. Kanda bakılan periostin, IL-4 ve IL-13 Graves oftalmopatisinin erken tanısında biyobelirteç olarak kullanılabilir ve bu parametrelerin antagonistleri oftalmopatinin tedavisine katkı sağlayabileceğini düşünmekteyiz. Ancak bu konuda daha fazla araştırma yapılması gerekmektedir.