Gırnata isyanı (1568-1571)

İber Yarımadası'nda sekiz asırdır devam eden Yeniden Fetih (Reconquista) sürecinin ardından 1492'de, Gırnata Emirliği'nin başkenti konumundaki Gırnata (Granada) şehrinin Katolik Hükümdarlar olarak da bilinen Aragon Kralı II. Fernando ile Kastilya Kraliçesi I. Isabel tarafından alınmasıyla Endülüs'teki son İslam devleti de yıkılmış oldu. Şehrin teslimi sırasında üzerinde anlaşmaya varılan şartlara göre Müslümanlara gerek inanç gerek kültürlerine dair özgürlükler tanınmıştı ancak bu sözlerin verilmesinin üzerinden on yıl geçmeden Müslümanlar, Hıristiyanlığa geçmek ya da İber Yarımadası'nı terk etmek seçenekleriyle karşı karşıya bırakılmıştır. Müslümanların bir kısmı ayrılmayı tercih ederken, kalanlar ise şartlardan dolayı Hıristiyanlığı kabul etmişlerdir. Morisko olarak adlandırılmaya başlayan Müslümanlar, XVI. yüzyıl boyunca İspanyol idaresinin katı Hıristiyanlaştırma siyaseti altında yaşarken yıllar ilerledikçe şartlar Moriskoların aleyhine gelişmeye devam etmişti. Bu koşullara bağlı olarak Moriskolar, 1568'de Gırnata'da yer alan Alpujarras'ta (Büşerrât) isyan etti ancak başarısız olan isyan, bastırılmasının ardından önce II. Felipe, Moriskoların Kastilya'nın çeşitli bölgelerine dağıtılması emrini vermiş, halefi III. Felipe ise Moriskoların temelli olacak şekilde İber Yarımadası'ndan sürülmesi kararına imzasını atmıştır. Böylelikle İberya'da 711'de başlayan Müslüman mevcudiyeti, 1614 yılında sona ermişti.