Güneş kollektörlerinde nanoakışkan kullanımının ısıl verime etkisinin deneysel olarak incelenmesi

Yenilenebilir enerji kaynakları içerisinde ilk sırada yer alan güneş enerjisi, gerek çevreci olması gerekse ucuz işletme maliyeti sebebi ile birçok uygulamayla enerjinin daha verimli kullanılmasına olanak sağlamaktadır. Bu çalışmada düzlemsel güneş kollektörlü sıcak su güneş enerji sistemlerinde iş yapan akışkan olarak nanoakışkan ve su seçilerek ısıl verime etkileri deneysel olarak incelenmiştir. % 0.2, % 0.4 ve % 0.8 hacimsel oranlarında Al2O3, CuO ve TiO2 nanopartikülleri saf suyun içerisine katılarak nanoakışkanlar hazırlanmış ve hazırlanan nanoakışkanların termofiziksel özellikleri (ısıl iletkenlik, viskozite gibi) belirlenmiştir. Isıl verimi karşılaştırmak üzere oluşturulan deney düzeneklerinde, verilen konsantrasyonlarda her bir nanoakışkan için 50, 150 ve 250 lt/h debi değerleri ayarlanarak kollektör giriş, çıkış, ortam ve kullanım suyu sıcaklıkları, ışınım, nem, hız gibi veriler ölçülerek kaydedilmiştir. Elde edilen verilerle ASHRAE 93-2003 standartlarına göre verimler hesaplanmıştır. Sonuçlar, su ile karşılaştırıldığında nanoakışkan kullanımının verimi arttırdığını göstermiştir.