COVID-19 hayatta kalmış hastalarda bağırsak mikrobiyota kompozisyonu

Önerilen doktora araştırması, COVID-19'u atlatmış hastaların bağırsak mikrobiyotasındaki kronik değişiklikleri, cinsiyete bağlı farklılıklar ve post-akut COVID-19 sendromu (PACS) ile ilişkileri bağlamında incelemektedir. Çalışma, COVID-19'u atlatmış 30 bireyin (21 kadın, 9 erkek) dışkı örnekleri ile eşleştirilmiş 10 sağlıklı bireyin dışkı örneklerini kullanarak, bakteri kültürü, 16s rRNA dizilemesi ve metagenomik yaklaşımlar gibi çeşitli yöntemlerle Irak'ın Erbil kentinde karşılaştırmalı olarak analiz etmiştir. Elde edilen bulgular, COVID-19'u atlatan bireylerin enfeksiyondan üç ay sonra dahi bağırsak disbiyozisini sürdürdüklerini ortaya koymuştur. Bu bireylerde alfa çeşitliliği (Shannon indeksi: 3.1 vs. 4.2, p < 0.001) anlamlı derecede daha düşük bulunmuş, bu da tür çeşitliliği ve eşitliğinin azaldığını göstermektedir. Beta çeşitliliğindeki değişimler ise kontrol ve hasta grupları arasında anlamlı farklılık göstermiş ve bu farklılıklar cinsiyete göre belirgin örüntüler sergilemiştir. Yararlı mikroorganizmaların (ör. Faecalibacterium prausnitzii) düzeyi anlamlı şekilde azalmış (2.8 kat, p = 0.003), buna karşılık pro-inflamatuvar mikroorganizmalar (erkeklerde Prevotella copri, kadınlarda Bifidobacterium pseudocatenulatum) artış göstermiştir. PICRUSt2 fonksiyonel tahminleri, özellikle karbonhidrat metabolizmasının baskılanması gibi cinsiyete özgü metabolik anormallikleri ortaya koymuş ve bu bulgular, glukoz intoleransı gibi uzun COVID etkileriyle ilişkilendirilmiştir. Ayrıca çalışma, PACS için aday biyobelirteç olarak iki yeni ekolojik ölçüt önermektedir: bimodal sıralı-bolluk dağılımı ve orta eğri tükenmesi. Mikrobiyal dengesizlik ile gastrointestinal semptomlar arasında güçlü bir ilişki (r = 0.72, p = 0.008) saptanmış ve bu durum, bağırsak mikrobiyotasının post-COVID sorunlardaki rolünü desteklemiştir. Belirgin cinsiyete bağlı mikrobiyal farklılıklar nedeniyle, bu çalışma, hassas probiyotikler ve kişiselleştirilmiş diyetler gibi cinsiyete özgü mikrobiyom temelli tedavilerin gerekliliğini vurgulamaktadır. Nedensel ilişkilerin ortaya konması ve klinik uygulamalara yönelik içgörülerin geliştirilmesi açısından uzunlamasına ve çoklu-omik çalışmaların yürütülmesi önerilmektedir.