Güven ilkesi bağlamında otonom araçlardan kaynaklanan ceza sorumluluğu

Otonom araçlar, önceden bilinmeyen verilerden yeni bilgiler elde edebilen ve hareketlerini buna göre bağımsız bir şekilde uyarlayabilen araçlardır. Günümüzde zorlu ortam koşulları, üretim, hizmet sektörü, güvenlik, trafik gibi pek çok alanda kullanılan bu araçlar, söz konusu alanlarda işlev görürlerken, bunu sahip oldukları yapay zeka algoritmaları sayesinde başarmaktadırlar. Sahip oldukları yapay zeka teknolojisi sayesinde insana oranla daha verimli çalışan ve daha az hata yapan otonom araçlara ilişkin bu nedenle öğretide kişilik tartışmaları da söz konusudur. Ancak bilinç sahibi olmayan bu araçlar, ne kadar gelişmiş bir teknolojiye sahip olurlarsa olsunlar, ceza kanunları bakımından birer araç niteliğindedirler. Araç olarak ifade edilmelerine rağmen, basit aletlerden farklı olarak otonom araçlar üretimden kullanıma pek çok aşamada çeşitli riskler barındırmaktadırlar. Zira otonom araç teknolojisi söz konusu olduğunda pek çok suç teşkil eden netice de meydana gelebilmektedir. Teknolojik karmaşıklıkları ve pek çok insanın birlikte veya karşılıklı etkileşimi nedeniyle bu araçların dahil olduğu, özellikle taksirli suçlarda sorumluların tespiti de zorlaşmaktadır. Öğretide çok sayıda el sorunu olarak adlandırılan durum nedeniyle meydana gelen suç neticesinin isnadı açısından sorumluluk alanlarının belirlenmesi oldukça büyük önem arz etmektedir. Bu doğrultuda iş birliği içerisinde veya karşılıklı olarak ortaya çıkan suç neticesinde sorumluluğun tespiti için güven ilkesine başvurulması gerekmektedir. Zira bu sayede taksirli suçlarda özen yükümlülüğü ile özene aykırılık teşkil eden durumlar ortaya konulabilecek ve bunun sonucunda sorumluların tespiti mümkün olacaktır.