Hadislerde dünyevîleşme ve tamahkârlık

İnsan, mal, mülk ve servete karşı her zaman bir meyil içerisinde olmuştur. Hristiyanlık ve Budizm bu meyli yok sayarak ifrata, Yahudilik ve Zerdüştlük ise gaye hâline getirerek tefrite kaçmışlardır. Kur'an ve hadislerde ise mal ve servet, ne mutlak olarak yerilmiş ne de amaç olarak gösterilmiştir. Mal ve servetin yerinde kullanımı tavsiye edilmiş, aksi bir durumda ise karşılaşılacak olumsuz durumlar göz önüne serilmiştir. Bu bağlamda evrensel olan son dinin peygamberi Hz. Muhammed (sav)'in öğretmenliği ve örnekliği ile yetişen sahabenin mal ve servete yaklaşımları ana kaynağa yakınlıkları sebebiyle önem arz etmektedir. Çalışmamızda konular mal ve servet edinenler, mal ve servete karşı olanlar, mal ve servete rağbet edenler olmak üzere üç değişik açıdan incelenmeye gayret edilmiş olup "Hadislerde Dünyevîleşme ve Tamahkârlık " başlığıyla incelenmiştir. Tezimizde takip edilen yöntem gereğince: İlk bölümde "Dünyevîleşme bağlamında, çocuklar, gençler ve ihtiyarlar olmak üzere hayatın üç aşaması ele alınmıştır. İkinci bölümde; Dünya malını elde etme hırsı, dünyaya meyletme, nefis, dünya hayatının yerilmesi gibi konular, Üçüncü bölümde ise; dünyaya meyletme konusunda Hz. Muhammed (sav)' in hayatından örneklerle sakınılması gereken davranışlar ile dünya ve ahiretin önemi ve ikisi arasında ki denge konusu vurgulanmıştır. Ulaştığımız genel sonuç şudur: Dünya ve ahiret hayatı arasında sıkı bir ilişki mevcuttur. İnsandan iki âlem arasında dengeyi gözetmesi ve hayatını bu doğrultuda düzenlemesi beklenmektedir. Ancak dünya hayatının cazibesi insanları ahiretle ilgilenmekten uzaklaştırmaktadır. Allah'ü Teâlâ, insanın bu durumunu bilmektedir. Bu sebeple de Allah'ü Teâlâ, Kur'an'da, Hz. Peygamber ise hayatında bizlere konuyla alakalı yol göstermiş, örneklik yapmıştır. İnsanlara cennet ve cehennemin yolları göstermiş, tercih ise insana bırakılarak aklıyla değerlendirme yapması istenmiştir. Anahtar Kelimeler: Dünyevîleşme, Ahiret, Denge, Ceza, Mükâfat.