Halk psikolojisi bağlamında zihnin dinsel-mitsel anlatı kurgusu: Yaratılış mitolojisi

Zihnin halkbilim açısından ele alınması ve halkbilimine zihinsel bir yaklaşım olarak karşılıklı nitelendirebileceğimiz bu çalışmada zihin kuramı içerisinde halkbilimine dair olgular değerlendirilmiş; aklın zihin ile yolculuğunda halkbilimsel bakış açısı noktasında ise "Bilme" bildiğini bilme eyleminin sese ve söze dökülmesi çalışmamızın temelini oluşturur. Bu anlamda zihni evrimleşen insanın anlatı olmadan bilinçli olamadığına değinilerek homo saphiens'e rakip bir terim olan homo narrative terimi alana sunulmuştur. Dilin ögeleri ile dinsel ve mitsel kavramlaştırmanın çeşitli biçimleri arasında öncelikle zihnin oluşum aşamalarında bireyin kendinin farkına varması (homo sapiens) koşullarının dilde kendini göstermesi ve dolayısıyla mitsel anlatıların oluşum zemini ele alınmakla birlikte, tüm bu zihinsel sürecin ses ile karşılaşmasından bu yana bilincin bir kültür oluşturmasına değinilmiştir. Bu süreçte "ben" ve "ben"in kendini bulabilmesi için "biz" kimliğinin nasıl yaratıldığı; bu kimliğin yaratılması esnasında hafızayı da içine alarak kültürel belleğin oluşumuna değinilmiştir. Çalışmanın yapı taşını oluşturan üçüncü bölümde insan zihninin anlatıyı oluşturmaya giden yolda önce ses, ardından söz ile yola devam etmesinden bahsedilirken bu süreçte sesin kutsallığı ve bu kutsallığın mit görünümleri değerlendirilmiştir. Son olarak halk psikolojisinden yola çıkılarak "Arkaik İnsan Zihni ile Çocuk Zihni Benzer mi?" sorunsalına mitik ve sıradan deneyimler bağlamında yanıt bulunmuş, çocuk anlatılarının ve misel anlatının zihinde nasıl kurgulandığına değinilerek mit kuramları üzerinden mitin oluşumuna yeni bir kuram atılıp atılmayacağı tartışılmış ve Yaratılış Mitolojisi Halk Psikolojisi bağlamında incelenmiştir.