Yüksek öğretimde hegemonya, sınıf çatışması ve kapıtalist politikalar: Kingsley Amis, Malcolm Bradbury ve David Lodge'un ikinci Dünya savaşı sonrası kampüs romanları

Bu çalışma Kingsley Amis'in Şanslı Jim, Malcolm Bradbury'nin İnsanları Yemek Yanlıştır (1958) ve Tarih Adam (1975) ile David Lodge'un Yerleri Değiştirme (1975), Dünya Küçük (1984) ve İyi İş (1988) romanlarından oluşan kampüs üçlemesini, İkinci Dünya Savaşı sonrası akademisyenler arasındaki sınıf dinamikleri ve güç ilişkileri çerçevesinde incelemeyi hedeflemektedir. Bu amaç doğrultusunda, dönemin eğitim politikaları ve kapitalist ideolojinin üniversitelere sirayet edişi romanlardaki örneklerle tartışılacaktır. Her dönemin eğitim politikaları, raporları ve hükümet kararlarının yanısıra Antonio Gramsci, Louis Althusser, Raymond Williams, Pierre Bourdieu, T.S Eliot ve Michael Young gibi düşünürlerin fikir ve kuramlarından yararlanılacaktır. Romanlarda temel olarak, eski sınıf kökenli sistemin kalıntıları, sınıf ayrımından kaynaklanan hegemonya, kapitalist rekabet ortamı ve bölüm partilerinde ortaya çıkan karnaval ögeler işlenecektir. İlk roman olan Lucky Jim'de İngiltere'de yerel bir üniversitede akademik pozisyonunu güvence altına almaya çabalayan alt sınıfa ait bir akademisyenin mücadelesini anlatmaktadır. Lakin kendisi tavırlarını kaba bulan üst sınıftan olan akademisyenler tarafından akademiden farklı yöntemlerle dışlanmaktadır. Jim Dixon'ın kültür ve sanata olan ilgisi, entellektüel görünmeye çalışan üst sınıf tarafından sürekli sorgulanmaktadır. Yöneticisi konumundaki Ned Welch bölümdeki tüm gereksiz ve sıkıcı işleri Jim'e yükleyerek onun emeğini de sömürmekte ve bu şekilde konumunu kullanarak Jim üzerinde baskı kurmaktadır. Malcolm Bradbury'nin aynı dönemde yazılmış olan Eating People is Wrong romanı da çok benzer bir konuyu, alt sınıftan bir insani bilimler profesörü, Treece, ile Louis Bates adlı öğrencisinin, akademiden dışlanma sürecini işlemektedir. Yetmişli yıllardan itibaren, Malcom Bradbury'nin History Man romanında bulunan alt sınıf akademisyenin yükselişi, eğitim sayesinde sosyal sınıf olarak ilerleyebilme ihtimalini işaret eder. Ancak alt sınıf akademisyenin bu uğurda eleştirdiği burjuva sınıfını taklit edip kendi sınıfı ile olan organik bağını kaybettiği sancılı süreci de anlatır. Alt sınıf akademisyenin kendi sınıfı ile burjuva sınıfı arasında sıkışmış hissetmesi David Lodge'un kampüs üçlemesinde de bulunmaktadır. Lodge'un romanlarında eşitlikçi yaşamı savunduğu halde burjuva lüks yaşantısını benimseyen akademisyen portreleri yer almaktadır. Üniversitede saygın pozisyonlar edinen akademisyenlerin çoğunun zaten gerekli bağlantı ve eğitim alt yapısına sahip olması nedeniyle, alt sınıfa mensup yetenekli adayların üniversitelerde istihdamı hususunda eşit fırsat yakalayamamaktadır. Genellikle hafif komedi ve hiciv olarak incelenen savaş sonrası kampüs romanları bu çalışma için özellikle seçilmiş ve romanların dönemin sosyo-politik dinamiklerine doğrudan veya dolaylı göndermeler yaparak yükseköğretimin aksayan birçok yönüne yer verdiği tespit edilmiştir. Bu bağlamda romanlar akademisyenlerin aldığı düşük maaş, birbirleri arasındaki rekabet, hegemonya ve emek sömürüsü gibi sorunları dile getirmektedir. Eserler ayrıca savaş sonrası kurulan alt sınıfa ve maddi açıdan dezavantajlı bireylere kucak açan yerel İngiliz üniversitelerinin koşullarını da anlatmaktadır. Bu kampüsler yükseköğretimin genişleme ve yaygınlaşmasına temel sağlamıştır ancak romanlarda sözü edildiği gibi bu üniversiteler yükseköğretimin ticarileşme sürecine direnememiş ve zaman içerisinde ödeneklerini ve hocalarını kaybedip küçülmeye başlamıştır. Özetle, İkinci Dünya Savaşı sonrasında İngiliz üniversiteleri köklü sosyal ve ekonomik değişimlere şahit olmuştur ve bu çalışma için seçilen kampüs romanları yükseköğretimdeki bu dalgalanmaların eleştirisini içermektedir.