Helıcobacter pylorı kaynaklı gastrit tedavisinde sydney sınıflaması ile birinci basamak tedavi etkinliğinin ilişkisi

Giriş: Ülkemizde prevalansı yaklaşık %85 olan Helicobacter pylori (H. pylori), peptik ülserden gastrik kansere uzanan geniş bir hastalık yelpazesinden sorumlu tutulmaktadır. H. pylori eradikasyonunda kullanılan farklı tedavi yöntemleri mevcut olmakla birlikte kullanım kolaylığı ve ulaşılabilirliği nedeniyle standart üçlü tedavi halen birçok bölgede birinci basamak tedavide yer almaktadır. H. pylori'nin neden olduğu intestinal metaplazi (İM) prekanseröz lezyon olduğundan, varlığında eradikasyon tedavisi gerektiren bir durumdur. Çalışmamızda İM varlığının, H. pylori pozitif hastalarda standart üçlü tedavinin başarısı üzerine etkisini araştırmayı amaçladık. Yöntem ve Gereçler: Ocak 2014 - Aralık 2016 tarihleri arasında Düzce Üniversitesi Tıp Fakültesi Gastroenteroloji ve İstanbul Özel Avrasya Hastanesi Genel Cerrahi polikliniklerine başvuran özofagogastroduodenoskopi işlemi sırasında alınan biyopsi sonucu H. pylori pozitif gastrit saptanmış ve birinci basamak tedavi uygulanmış hastalar retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların biyopsi materyalleri Sydney sınıflamasına göre kronik enflamasyon, glandüler atrofi, nötrofil aktivasyonu ve İM açısından değerlendirilmiştir. H. pylori pozitif saptanan tüm hastalara pantoprazol 1 g bid, amoksisilin 1 g bid ve klaritromisin 500 mg bid ile 14 günlük tedavi başlanmıştır. Tedavi bitiminden 15 gün sonra hastalardan kontrol gastroskopi ile biyopsi alınarak veya fekal H. pylori antijen testi bakılarak H. pylori eradikasyon başarısı değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya alınan 181 hastanın yaş ortalaması 55.5±7.8 ve %52'si kadın idi. Kronik enflamasyonun şiddetli olduğu vakalarda, H. pylori eradikasyon tedavisinin başarı oranının düşük olduğu (p=0.001) tespit edildi. Nötrofil infiltrasyon aktivitesi saptanmayanlarda başarı oranı anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p=0.009). Glandüler atrofi şiddeti ve İM şiddeti (p=0.390) ile H. pylori eradikasyon tedavisinin başarı (p=0.812) oranı arasında bir ilişki olmadığı görüldü. İM şiddeti arttıkça H. pylori yoğunluğunun azaldığı tespit edildi (p=0.019). Sonuç: Çalışmamızda glandüler atrofi ve İM'nin H. pylori eradikasyon tedavi başarısı üzerinde anlamlı bir etkisi olmadığı görülmüştür. İM şiddeti arttıkça değişen hücre yapısına ikincil H. pylori'nin kendine uygun yaşam ortamı sağlayamaması, metaplaziye uğramış alanlarda H. pylori yoğunluğunun düşük saptanmasına neden olmaktadır. İM şiddeti arttıkça H. pylori yoğunluğunun anlamlı olarak azalması ise şiddetli İM saptanan vakalarda tedavi başarısının etkilenmemesinin nedeni olarak düşünülmüştür.