Hemşirelik öğrencilerinin klinik karar vermede öz-güven ve anksiyete düzeyleri ile bireyselleştirilmiş bakım algılarının incelenmesi

Amaç: Bu araştırma hemşirelik öğrencilerinin klinik karar vermede öz güven ve anksiyete düzeyleri ile bireyselleştirilmiş bakım algılarının incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Materyal ve Metot: Araştırma tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türdedir. Araştırmanın evrenini Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi'nde eğitim gören 400 öğrenci oluşturmaktadır. Örneklemini ise, araştırmaya dahil edilme kriterlerini karşılayan 308 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmada verilerin toplanmasında, Tanıtıcı Bilgiler Formu, Hemşirelikte Klinik Karar Verme Öz Güven Anksiyete Ölçeği ve Bireyselleştirilmiş Bakım Skalası-A-Hemşire versiyonu kullanılmıştır. Verilerin analizinde tanımlayıcı istatistikler ile bağımsız gruplarda t testi, varyans analizi, spearman ve pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Öğrencilerin %72.1'i kadındır, %34.1'i 2.sınıf öğrencisidir yaş ortalaması 21.68±2.65'dir. Öğrencilerin Hemşirelikte Klinik Karar Verme Öz-Güven Anksiyete Ölçeği özgüven alt boyutu puan ortalaması 106.14±21.22, anksiyete alt boyutu puan ortalaması 62.31±22.04, Bireyselleştirilmiş Bakım Skalası-A-Hemşire Versiyonu puan ortalaması 4.06±0.59 olarak hesaplanmıştır. Hemşirelikte Klinik Karar Verme Öz-Güven Anksiyete özgüven alt boyutu ile Bireyselleştirilmiş Bakım Skalası-A-Hemşire Versiyonu arasında pozitif yönde, düşük düzeyde, anksiyete alt boyutuyla da negatif yönde, düşük düzeyde ilişki saptanmıştır (p<0.05). Sonuç: Araştırma sonucunda öğrencilerin klinik karar vermede öz güven düzeyleri arttıkça, bireyselleştirilmiş bakım algılarının arttığı ve anksiyete düzeylerinin azaldığı belirlenmiştir. Öğrencilerin özgüvenlerini artıran, anksiyetelerini azaltan ve bireyselleştirilmiş bakıma yönelik farkındalıklarını artıracak girişimlerde bulunulabilir. Anahtar Kelimeler: Anksiyete, Bireyselleştirilmiş Bakım, Hemşirelik, Karar Verme, Klinik Öz Güven.